ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ: ಬದುಕು, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನುಸಂಧಾನ
ಅಧ್ಯಾಯ 8: ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲ ರಹಸ್ಯ
ಮುಂಜಾನೆಯ ಹೊಂಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ಹಳೆಯ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಿಂದ ಹೊರಟರು. ಅವರ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲದ ಬದುಕಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ರೈತರ ಜೀವನಾಡಿಯಾದ ಕೃಷಿಗೆ ಹೊಸ ದಾರಿದೀಪವಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದ್ದ "ಮೂರು ಹಳ್ಳಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಜಾಗ" ಅಂದರೆ ಊರಿನ ಉತ್ತರದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮವೇ ಅವರ ಇಂದಿನ ತಾಣವಾಗಿತ್ತು.
ಆ ಜಾಗ ತಲುಪಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಒಣಗಿ ಬರಡಾಗಿದ್ದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಒಡೆದ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗಳು. ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂತರ್ಜಲದ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಆ ಪ್ರದೇಶ ಕೃಷಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದ ಸುಳಿವು
"ಅನ್ವಿತಾ, ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ 'ಎಂದೂ ಬತ್ತದ ಜಲದ ಹಣತೆ ಉರಿಯುತಿದೆ' ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಹನಿ ನೀರಿಗೂ ಪರದಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಜ್ಞಾನ ಸುಳ್ಳಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?" ವಿಕ್ರಮ್ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ.
ಅನ್ವಿತಾ ನಸುನಗುತ್ತಾ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಿದಳು. "ವಿಕ್ರಮ್, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಅರ್ಥೈಸಬಾರದು. ವಿಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ಜಲದ ಹಣತೆ ಎಂದರೆ ಮೇಲ್ಮೈ ನೀರಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜಲಚರ (Aquifer). ಹಳ್ಳಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಈ ಜಾಗದ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಚನೆ (Topography) ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಮಳೆಬಿದ್ದಾಗ ನೀರೆಲ್ಲವೂ ಹರಿದು ಹೋಗದೆ ಭೂಮಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳದ ಪದರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವಂತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಇದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ."
ಅವಳು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಜಿಪಿಎಸ್ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಮಾಪಕವನ್ನು (Soil Moisture Meter) ತೆಗೆದು, ಆ ಒಣ ಭೂಮಿಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸತೊಡಗಿದಳು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬರಡಾಗಿದ್ದ ಆ ಜಾಗದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಿಂದುವೊಂದರಲ್ಲಿ (Point) ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದ ತೇವಾಂಶದ ಮಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು!
ಬಯಲಾದ ಸಂಚು ಮತ್ತು ಮುಖಾಮುಖಿ
"ಸಿಕ್ಕಿತು ವಿಕ್ರಮ್! ಇಲ್ಲೇ ಇರುವುದು ಆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮರುಪೂರಣ ಕೇಂದ್ರ. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ, ಈ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ನೂರಾರು ಎಕರೆ ಒಣ ಭೂಮಿಗೆ ನೀರು ಒದಗಿಸಬಹುದು," ಎಂದು ಅನ್ವಿತಾ ಉದ್ಗರಿಸಿದಳು.
ಅವರು ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಗುರುತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ದಿಢೀರನೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ಇಬ್ಬರೂ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದರು!
ಅದು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ಕೃಷಿ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ನಂಬಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಭಾವಿ ಉದ್ಯಮಿ ಮಹೇಂದ್ರ. ಅವನ ಹಿಂದೆ ಇಬ್ಬರು ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕಪ್ಪು ಮುಖವಾಡವಿತ್ತು.
"ತುಂಬಾ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶೋಧನೆ ಅನ್ವಿತಾ! ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ನೀವಿಬ್ಬರು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿಕೊಟ್ಟಿರಿ," ಮಹೇಂದ್ರ ವಿಕೃತವಾಗಿ ನಕ್ಕ. "ಈ ಇಡೀ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರೈತರಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಕೊಂಡು, ಇಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಘಟಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನನ್ನ ಯೋಜನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ರೈತರು ಭೂಮಿ ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಆ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಈಗ ಆ ತಾಳೆಗರಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯ ವರದಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನನ್ನ ಕೈಗಿಟ್ಟುಬಿಡಿ!"
ವಿಕ್ರಮ್ ಅನ್ವಿತಾಳ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತು, "ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಗದವಲ್ಲ ಮಹೇಂದ್ರ, ಇಡೀ ಊರಿನ ಬದುಕು. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಳಸಲು ನಾವು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ.
ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಈಗ ಬದುಕಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ಈ ಸಂಚಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಪಾರಾಗುತ್ತಾರೆ?
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ