ತರಗತಿಗಳು

ಗುರುವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 30, 2026

                          ಶಿವಶರಣೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ








  ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 12ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕವಯಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ವಚನಗಾರ್ತಿ. ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.




1. ಜನನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ




 * ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ಇಂದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಕಾರಿಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಉಡುತಡಿ ಗ್ರಾಮ.




 * ಪೋಷಕರು: ಶಿವಭಕ್ತ ದಂಪತಿಗಳಾದ ಸುಮತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲಶೆಟ್ಟಿ.




 * ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಲವು: ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಶೈಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಪರಶಿವನೇ ತನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.




2. ಲೌಕಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ




 * ಕೌಶಿಕ ರಾಜನ ಭೇಟಿ: ಅಕ್ಕನ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದ ಉಡುತಡಿಯ ಅರಸ ಕೌಶಿಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.




 * ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳು: ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅಕ್ಕ, ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬರಬಾರದೆಂದು ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಮುಕನಾಗಿದ್ದ ಕೌಶಿಕನು ಆ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಕಲ ರಾಜ್ಯವೈಭವ, ಅರಮನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ದಿಿಗಂಬರೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು.




 * ಸಂಕಷ್ಟಗಳು: ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಕ್ಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅನನ್ಯ ಪ್ರೇಮ ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು.




3. ಕಲ್ಯಾಣದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ




ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದರು. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ಈ ಸಂವಾದವು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.




 * ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ: ಅಕ್ಕನ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತರಾದ ಶರಣರು ಅವರನ್ನು 'ಅಕ್ಕ' ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿ ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.




 * ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ: ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.




4. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ




ಅಕ್ಕನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ 'ಮಧುರ ಭಕ್ತಿ' ಅಥವಾ 'ಸತಿ-ಪತಿ ಭಾವ' ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಲೌಕಿಕ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು "ಸಾವಕೆಡುವ ಗಂಡರು" ಎಂದು ಕರೆದ ಅವರು, ಸಾವಿಲ್ಲದ, ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೇ ಶಾಶ್ವತ ಪತಿ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.




 * ಮಾಯೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: "ತೆರಣಿಯ ಹುಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ..." ಎನ್ನುವ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.




 * ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ: ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡ, ಮರ, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ವಿಳಾಸ ಕೇಳುವ ಅವರ ವಚನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.




 * ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ: "ಚಂದನವ ಕಡಿದು ಕೊರೆದು ತೇದೊಡೆ ಕಂಪ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತೇ?" ಎಂಬ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಎಂತಹ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.




5. ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯ




ಕಲ್ಯಾಣದ ಶರಣರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಂಗ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು (ಐಕ್ಯ) ಹೊಂದಿದರು.




ಮುಖ್ಯ ಸಾರಾಂಶ:




ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ಮಿತೆ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿ. ಅವರ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ'ಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.





                         ಶಿವಶರಣೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ




  ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 12ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕವಯಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ವಚನಗಾರ್ತಿ. ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.


1. ಜನನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ


 * ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ಇಂದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಕಾರಿಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಉಡುತಡಿ ಗ್ರಾಮ.


 * ಪೋಷಕರು: ಶಿವಭಕ್ತ ದಂಪತಿಗಳಾದ ಸುಮತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲಶೆಟ್ಟಿ.


 * ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಲವು: ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಶೈಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಪರಶಿವನೇ ತನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.


2. ಲೌಕಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ


 * ಕೌಶಿಕ ರಾಜನ ಭೇಟಿ: ಅಕ್ಕನ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದ ಉಡುತಡಿಯ ಅರಸ ಕೌಶಿಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.


 * ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳು: ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅಕ್ಕ, ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬರಬಾರದೆಂದು ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಮುಕನಾಗಿದ್ದ ಕೌಶಿಕನು ಆ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಕಲ ರಾಜ್ಯವೈಭವ, ಅರಮನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ದಿಿಗಂಬರೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು.


 * ಸಂಕಷ್ಟಗಳು: ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಕ್ಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅನನ್ಯ ಪ್ರೇಮ ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು.


3. ಕಲ್ಯಾಣದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ


ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದರು. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ಈ ಸಂವಾದವು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.


 * ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ: ಅಕ್ಕನ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತರಾದ ಶರಣರು ಅವರನ್ನು 'ಅಕ್ಕ' ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿ ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.


 * ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ: ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.


4. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ


ಅಕ್ಕನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ 'ಮಧುರ ಭಕ್ತಿ' ಅಥವಾ 'ಸತಿ-ಪತಿ ಭಾವ' ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಲೌಕಿಕ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು "ಸಾವಕೆಡುವ ಗಂಡರು" ಎಂದು ಕರೆದ ಅವರು, ಸಾವಿಲ್ಲದ, ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೇ ಶಾಶ್ವತ ಪತಿ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.


 * ಮಾಯೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: "ತೆರಣಿಯ ಹುಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ..." ಎನ್ನುವ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.


 * ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ: ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡ, ಮರ, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ವಿಳಾಸ ಕೇಳುವ ಅವರ ವಚನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.


 * ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ: "ಚಂದನವ ಕಡಿದು ಕೊರೆದು ತೇದೊಡೆ ಕಂಪ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತೇ?" ಎಂಬ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಎಂತಹ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.


5. ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯ


ಕಲ್ಯಾಣದ ಶರಣರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಂಗ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು (ಐಕ್ಯ) ಹೊಂದಿದರು.


ಮುಖ್ಯ ಸಾರಾಂಶ:


ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ಮಿತೆ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿ. ಅವರ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ'ಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.



    








 1. ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಅಥವಾ ದರ್ಶನ




ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೇಖನ ಅಥವಾ ಭಾಷಣವಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಕುಲದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದರ್ಶನ. ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ:




ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: ಮನುಜಮತದ ಮಹಾದರ್ಶನ




ಪೀಠಿಕೆ: ಸನಾತನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆಧುನಿಕ ರೂಪ




ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ **'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ'**. ಇದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕರೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಜಾತಿ, ಮತ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕತೆಯ ಸಂಕುಚಿತ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು 'ವೈಚಾರಿಕ ಚಳುವಳಿ'. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ವಿಶ್ವಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ತರ್ಕ ಎರಡೂ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ.




ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಆಧಾರ




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮೂರು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:




 1. ಜನ್ಮತಃ ವಿಶ್ವಮಾನವ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ಹುಟ್ಟುವಾಗ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'ನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಮಾಜವು ಅದಕ್ಕೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ 'ಅಲ್ಪಮಾನವ'ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ "ಅಲ್ಪಮಾನವ"ನನ್ನು ಮತ್ತೆ "ವಿಶ್ವಮಾನವ"ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.




 2. ಪಂಚಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಪ್ತಸೂತ್ರಗಳು: ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಆಶಯವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಕುವೆಂಪು ಅದನ್ನು ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ತಂದರು.




   * ಮನುಜಮತ, ವಿಶ್ವಪಥ.




   * ಸರ್ವೋದಯ, ಸಮನ್ವಯ.




   * ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ.




     ಇವು ಈ ದರ್ಶನದ ಮೂಲಾಧಾರಗಳು.




 3. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮನ್ವಯ: ಕುವೆಂಪು ಅವರು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನದ 'ಬಾಹ್ಯ ಶೋಧನೆ' ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ 'ಅಂತಃಶೋಧನೆ' ಎರಡೂ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.




ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ: ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು




ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಂದೇಶವು ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ:




ಮತಧರ್ಮಗಳ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಹಾವಳಿ: ಇಂದು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರ "ಮನುಜಮತ" ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೆಸೆಯಬೇಕೇ ಹೊರತು ವಿಭಜಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಅವರ ನಿಲುವು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದದ್ದು.




ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ: ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ದೊಡ್ಡ ಪಿಡುಗಾದ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. "ಮಂತ್ರಮಾಂಗಲ್ಯ"ದಂತಹ ಸರಳ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದದ್ದು ಅವರ ತತ್ವದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಷ್ಠಾನವಾಗಿತ್ತು.




ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ vs ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ: ನಾವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಯಾಮದಿಂದ ನೋಡುವುದನ್ನು ಕುವೆಂಪು 'ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡುವ 'ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ' ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಒಳನೋಟ.




"ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"




 "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,




 ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!




 ರೂಪರೂಪಗಳನು ದಾಟಿ,




 ನಾಮಕೋಟಿಗಳನು ಮೀಟಿ,




 ಎದೆಯ ಬಿರಿಯೆ ಭಾವದೀಟಿ,




 ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"




ಈ ಸಾಲುಗಳ ಮರ್ಮ (ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ):




 ಅನಿಕೇತನ: 'ನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಯ. 'ಅನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮನೆ, ಜಾತಿ, ಮತ ಅಥವಾ ದೇಶದ ಸಂಕುಚಿತ ಗಡಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬೀಳದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ವಿಶ್ವದಷ್ಟೇ ವಿಶಾಲವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಆಶಯ.




ರೂಪ-ನಾಮಗಳ ಅತೀಕರಣ: ನಾವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರು (ನಾಮ) ಮತ್ತು ರೂಪದ (ಜಾತಿ/ಧರ್ಮ) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಶೋಧನೆಗೆ ಈ ಭೇದಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನದ ವಿಶೇಷತೆಗಳು




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು 'ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆ' ಮತ್ತು 'ಮನುಜಮತ'ದ ಉನ್ನತ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ವಾರಸುದಾರನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಮಗು ಜನ್ಮತಃ ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳೊಳಗೆ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅವರು, 'ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ' ಎಂಬ ತತ್ವದಡಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ಮನೆ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಸುಖ ನೀಡುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನೆರವಾಗುವ ಒಂದು 'ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷು' ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅವರು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಲ್ಪಮಾನವನಿಂದ ವಿಶ್ವಮಾನವನನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮಹಾದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.




ಉಪಸಂಹಾರ: ಕಾಲಾತೀತ ಸಂದೇಶ




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅದು ಇಡೀ ಮನುಕುಲದ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಘೋಷಣೆ. "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ" ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬರುವುದಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕುಚಿತ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಸಂದೇಶದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ.




ನೂರಾರು ಮತದ ಸಾರ: ಇದೇ ಕವಿತೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗೆ ಬಹಳ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ:




 "ನೂರಾರು ಮತದ ಹೊನಲು




 ಹರಿದು ಬಂದು ಮೊಗೆಯಲಿ,




 ಸಾಗರದಲಿ ಸಂಗಮಿಸಿ




 ಒಂದೇ ಆಗಿ ಹರಿಯಲಿ!"




    "ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಜ್ಞಾನದ ದೀವಿಗೆ. ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುವುದೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ 'ಅನಿಕೇತನ' ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ."




2. ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ನವೋದಯ












ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಕಥಾವಸ್ತು:




ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥಾಹಂದರವನ್ನೇ ಈ ಕೃತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ 'ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ' ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಕಥೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಚರಿತ್ರೆಯಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ವಿಕಾಸದ ಕಥೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೈದಳೆಯುತ್ತದೆ.




ಪಾತ್ರಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಕರಣ:




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ.




ರಾಮ: ಇಲ್ಲಿ ರಾಮ ಕೇವಲ ಅವತಾರ ಪುರುಷನಲ್ಲ, ಆತ ಒಬ್ಬ ಆದರ್ಶ ಮಾನವನಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.




 ರಾವಣ: ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ, ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರದ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾವಣನಲ್ಲೂ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಉಂಟಾಗಿ ಅವನು ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಈ ಕಾವ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ.




ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ: ಇಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ರಾಮನೊಳಗಿನ ಸಂದೇಹದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.




ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಶೈಲಿ (ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು)




ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 'ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು' ಎಂಬ ನೂತನ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಬೆಸೆದಿದೆ. ದೀರ್ಘವಾದ ಉಪಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕಾದಂಬರಿಯ ಓಘವನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವಂತಿವೆ.




ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ




ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೇವಲ ಕಥೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವುಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ 'ದರ್ಶನ'ದ್ದು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವೈಚಾರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅಖಂಡ ದರ್ಶನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ವಿಧಿನಿಷೇಧಗಳ ಪಾಲನೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ 'ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರ' ಮತ್ತು 'ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ'ದ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಯೆಂದರೆ ರಾವಣನ ಅಂತ್ಯ; ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರ ಅಥವಾ ವಿನಾಶವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ರಾವಣನ ಮನಸ್ಸಿನ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಅಥವಾ 'ಶುದ್ಧೀಕರಣ'ದ ಮೂಲಕ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಚೇತನದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪರಮೋದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲೂ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಚೇತನ'ವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ.




ಉಪಸಂಹಾರ:




"ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ" ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕೃತಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವವನ್ನು ಪುರಾಣದ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ.




3. ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ 




ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ದರ್ಶನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗಹನವಾದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:




1. ರಾವಣನ ಪಾತ್ರ: ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಆತ್ಮದರ್ಶನದತ್ತ




ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣಗಳಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ‘ರಾಕ್ಷಸ’ ಅಥವಾ ‘ವಿಲನ್’ ಆಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ‘ಮಹಾಚೇತನ’ವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.




ಅಭಿಜಾತ ನಾಯಕತ್ವ: ರಾವಣನು ಮಹಾನ್ ಪಂಡಿತ, ಶಿವಭಕ್ತ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿ. ಅವನಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ದೋಷವೆಂದರೆ ‘ಅಹಂಕಾರ’ ಮತ್ತು ‘ಕಾಮ’. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವನ ಅಧಃಪತನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನ ಒಳಗಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಉದಯಕ್ಕೆ (Evolution) ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.




 * **ಸೀತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ದೃಷ್ಟಿ:** ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲ; ಅವಳು ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ‘ನಿಯತಿ’ಯ ರೂಪ.




 * **ಮಹಾ ಪರಿವರ್ತನೆ (Transmutation):** ಕಾವ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಾವಣನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಕವಚ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವನು ರಾಮನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನೂ ಆ ದಿವ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಾವು ‘ಸಂಹಾರ’ವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಆತ್ಮದ ‘ಪರಿವರ್ತನೆ’.




### ೨. ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರ: ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ




ಮಂಥರೆ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯ ದಾಸಿ. ಆದರೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವಳ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ **‘ಮಹಾ ಸಂಕಲ್ಪ’**ದ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.




 * **ನಿಯತಿಯ ಕೈಗೊಂಬೆ:** ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ ಅಥವಾ ‘ನಿಯತಿ’. ಈ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಲು ಒಬ್ಬ ‘ನಿಮಿತ್ತ’ ಬೇಕು. ಆ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಮಂಥರೆ.




 * **ಅಗ್ನಿದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿ:** ಮಂಥರೆಯ ಮತಿ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಮನೂ ‘ವಿಶ್ವಮಾನವ’ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಂಥರೆಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಲೋಕಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಅವಶ್ಯಕ ‘ಕಡು ಶಕ್ತಿ’ಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.




 * **ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ:** ಕೆಟ್ಟದು ಎಂದು ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಒಳಿತಿನ ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.




### ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಾಗಿ ಸಾರಾಂಶ (ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ):




> ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ ಪಾತ್ರಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮೈದಳೆದಿವೆ. ರಾವಣನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದಿವ್ಯತೆಯತ್ತ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚೇತನ. ಅವನ ಅಂತ್ಯವು ವಿನಾಶವಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರವು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣದ ಮಹಾಸಂಕಲ್ಪದ ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ವಿಶ್ವಮಾನವತ್ವದ ಉದಯಕ್ಕೆ ಮಂಥರೆಯ ಕುಟಿಲತೆಯೇ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವದ ಸದುದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಾಣುವ ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಈ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.





ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಅಥವಾ ದರ್ಶನ

1. ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಅಥವಾ ದರ್ಶನ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೇಖನ ಅಥವಾ ಭಾಷಣವಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಕುಲದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದರ್ಶನ. ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: ಮನುಜಮತದ ಮಹಾದರ್ಶನ

ಪೀಠಿಕೆ: ಸನಾತನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆಧುನಿಕ ರೂಪ

ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಇದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕರೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಜಾತಿ, ಮತ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕತೆಯ ಸಂಕುಚಿತ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು 'ವೈಚಾರಿಕ ಚಳುವಳಿ'. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ವಿಶ್ವಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ತರ್ಕ ಎರಡೂ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ.

ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಆಧಾರ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮೂರು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:

1. ಜನ್ಮತಃ ವಿಶ್ವಮಾನವ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ಹುಟ್ಟುವಾಗ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'ನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಮಾಜವು ಅದಕ್ಕೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ 'ಅಲ್ಪಮಾನವ'ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ "ಅಲ್ಪಮಾನವ"ನನ್ನು ಮತ್ತೆ "ವಿಶ್ವಮಾನವ"ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.

2. ಪಂಚಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಪ್ತಸೂತ್ರಗಳು: ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಆಶಯವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಕುವೆಂಪು ಅದನ್ನು ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ತಂದರು.

* ಮನುಜಮತ, ವಿಶ್ವಪಥ.

* ಸರ್ವೋದಯ, ಸಮನ್ವಯ.

* ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ.

ಇವು ಈ ದರ್ಶನದ ಮೂಲಾಧಾರಗಳು.

3. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮನ್ವಯ: ಕುವೆಂಪು ಅವರು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನದ 'ಬಾಹ್ಯ ಶೋಧನೆ' ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ 'ಅಂತಃಶೋಧನೆ' ಎರಡೂ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ: ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಂದೇಶವು ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ:

ಮತಧರ್ಮಗಳ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಹಾವಳಿ: ಇಂದು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರ "ಮನುಜಮತ" ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೆಸೆಯಬೇಕೇ ಹೊರತು ವಿಭಜಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಅವರ ನಿಲುವು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದದ್ದು.

ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ: ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ದೊಡ್ಡ ಪಿಡುಗಾದ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. "ಮಂತ್ರಮಾಂಗಲ್ಯ"ದಂತಹ ಸರಳ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದದ್ದು ಅವರ ತತ್ವದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಷ್ಠಾನವಾಗಿತ್ತು.

ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ vs ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ: ನಾವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಯಾಮದಿಂದ ನೋಡುವುದನ್ನು ಕುವೆಂಪು 'ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡುವ 'ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ' ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಒಳನೋಟ.

"ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"

 "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,

 ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

ರೂಪರೂಪಗಳನು ದಾಟಿ,

ನಾಮಕೋಟಿಗಳನು ಮೀಟಿ,

ಎದೆಯ ಬಿರಿಯೆ ಭಾವದೀಟಿ,

ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"

ಈ ಸಾಲುಗಳ ಮರ್ಮ (ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ):

ಅನಿಕೇತನ: 'ನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಯ. 'ಅನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮನೆ, ಜಾತಿ, ಮತ ಅಥವಾ ದೇಶದ ಸಂಕುಚಿತ ಗಡಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬೀಳದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ವಿಶ್ವದಷ್ಟೇ ವಿಶಾಲವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಆಶಯ.

ರೂಪ-ನಾಮಗಳ ಅತೀಕರಣ: ನಾವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರು (ನಾಮ) ಮತ್ತು ರೂಪದ (ಜಾತಿ/ಧರ್ಮ) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಶೋಧನೆಗೆ ಈ ಭೇದಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನದ ವಿಶೇಷತೆಗಳು

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು 'ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆ' ಮತ್ತು 'ಮನುಜಮತ'ದ ಉನ್ನತ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ವಾರಸುದಾರನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಮಗು ಜನ್ಮತಃ ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳೊಳಗೆ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅವರು, 'ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ' ಎಂಬ ತತ್ವದಡಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ಮನೆ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಸುಖ ನೀಡುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನೆರವಾಗುವ ಒಂದು 'ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷು' ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅವರು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಲ್ಪಮಾನವನಿಂದ ವಿಶ್ವಮಾನವನನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮಹಾದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ: ಕಾಲಾತೀತ ಸಂದೇಶ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅದು ಇಡೀ ಮನುಕುಲದ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಘೋಷಣೆ. "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ" ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬರುವುದಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕುಚಿತ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಸಂದೇಶದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ.

ನೂರಾರು ಮತದ ಸಾರ: ಇದೇ ಕವಿತೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗೆ ಬಹಳ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ:

"ನೂರಾರು ಮತದ ಹೊನಲು

ಹರಿದು ಬಂದು ಮೊಗೆಯಲಿ,

ಸಾಗರದಲಿ ಸಂಗಮಿಸಿ

 ಒಂದೇ ಆಗಿ ಹರಿಯಲಿ!"

"ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಜ್ಞಾನದ ದೀವಿಗೆ. ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುವುದೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ 'ಅನಿಕೇತನ' ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ."

2. ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ನವೋದಯ

ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಕಥಾವಸ್ತು:

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥಾಹಂದರವನ್ನೇ ಈ ಕೃತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ 'ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ' ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಕಥೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಚರಿತ್ರೆಯಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ವಿಕಾಸದ ಕಥೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೈದಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಾತ್ರಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಕರಣ:

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ.

ರಾಮ: ಇಲ್ಲಿ ರಾಮ ಕೇವಲ ಅವತಾರ ಪುರುಷನಲ್ಲ, ಆತ ಒಬ್ಬ ಆದರ್ಶ ಮಾನವನಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ರಾವಣ: ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ, ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರದ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾವಣನಲ್ಲೂ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಉಂಟಾಗಿ ಅವನು ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಈ ಕಾವ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ.

ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ: ಇಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ರಾಮನೊಳಗಿನ ಸಂದೇಹದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಶೈಲಿ (ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು)

ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 'ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು' ಎಂಬ ನೂತನ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಬೆಸೆದಿದೆ. ದೀರ್ಘವಾದ ಉಪಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕಾದಂಬರಿಯ ಓಘವನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವಂತಿವೆ.

ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೇವಲ ಕಥೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವುಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ 'ದರ್ಶನ'ದ್ದು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವೈಚಾರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅಖಂಡ ದರ್ಶನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ವಿಧಿನಿಷೇಧಗಳ ಪಾಲನೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ 'ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರ' ಮತ್ತು 'ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ'ದ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಯೆಂದರೆ ರಾವಣನ ಅಂತ್ಯ; ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರ ಅಥವಾ ವಿನಾಶವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ರಾವಣನ ಮನಸ್ಸಿನ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಅಥವಾ 'ಶುದ್ಧೀಕರಣ'ದ ಮೂಲಕ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಚೇತನದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪರಮೋದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲೂ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಚೇತನ'ವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ:

"ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ" ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕೃತಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವವನ್ನು ಪುರಾಣದ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ.

3. ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ 

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ದರ್ಶನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗಹನವಾದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:

1. ರಾವಣನ ಪಾತ್ರ: ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಆತ್ಮದರ್ಶನದತ್ತ

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣಗಳಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ‘ರಾಕ್ಷಸ’ ಅಥವಾ ‘ವಿಲನ್’ ಆಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ‘ಮಹಾಚೇತನ’ವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಭಿಜಾತ ನಾಯಕತ್ವ: ರಾವಣನು ಮಹಾನ್ ಪಂಡಿತ, ಶಿವಭಕ್ತ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿ. ಅವನಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ದೋಷವೆಂದರೆ ‘ಅಹಂಕಾರ’ ಮತ್ತು ‘ಕಾಮ’. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವನ ಅಧಃಪತನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನ ಒಳಗಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಉದಯಕ್ಕೆ (Evolution) ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

* ಸೀತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ದೃಷ್ಟಿ: ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲ; ಅವಳು ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ‘ನಿಯತಿ’ಯ ರೂಪ.

* ಮಹಾ ಪರಿವರ್ತನೆ (Transmutation): ಕಾವ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಾವಣನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಕವಚ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವನು ರಾಮನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನೂ ಆ ದಿವ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಾವು ‘ಸಂಹಾರ’ವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಆತ್ಮದ ‘ಪರಿವರ್ತನೆ’.

೨. ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರ: ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ

ಮಂಥರೆ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯ ದಾಸಿ. ಆದರೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವಳ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ‘ಮಹಾ ಸಂಕಲ್ಪ’ದ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

* ನಿಯತಿಯ ಕೈಗೊಂಬೆ: ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ ಅಥವಾ ‘ನಿಯತಿ’. ಈ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಲು ಒಬ್ಬ ‘ನಿಮಿತ್ತ’ ಬೇಕು. ಆ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಮಂಥರೆ.

* ಅಗ್ನಿದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿ: ಮಂಥರೆಯ ಮತಿ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಮನೂ ‘ವಿಶ್ವಮಾನವ’ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಂಥರೆಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಲೋಕಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಅವಶ್ಯಕ ‘ಕಡು ಶಕ್ತಿ’ಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

* ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ: ಕೆಟ್ಟದು ಎಂದು ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಒಳಿತಿನ ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಾಗಿ ಸಾರಾಂಶ: 

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ ಪಾತ್ರಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮೈದಳೆದಿವೆ. ರಾವಣನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದಿವ್ಯತೆಯತ್ತ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚೇತನ. ಅವನ ಅಂತ್ಯವು ವಿನಾಶವಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರವು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣದ ಮಹಾಸಂಕಲ್ಪದ ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ವಿಶ್ವಮಾನವತ್ವದ ಉದಯಕ್ಕೆ ಮಂಥರೆಯ ಕುಟಿಲತೆಯೇ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವದ ಸದುದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಾಣುವ ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಈ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.



ಶಿವಶರಣೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ

                         ಶಿವಶರಣೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ

 ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 12ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕವಯಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ವಚನಗಾರ್ತಿ. ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.


1. ಜನನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ


 * ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ಇಂದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಕಾರಿಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಉಡುತಡಿ ಗ್ರಾಮ.


 * ಪೋಷಕರು: ಶಿವಭಕ್ತ ದಂಪತಿಗಳಾದ ಸುಮತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲಶೆಟ್ಟಿ.


 * ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಲವು: ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಶೈಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಪರಶಿವನೇ ತನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.


2. ಲೌಕಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ


 * ಕೌಶಿಕ ರಾಜನ ಭೇಟಿ: ಅಕ್ಕನ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದ ಉಡುತಡಿಯ ಅರಸ ಕೌಶಿಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.


 * ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳು: ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅಕ್ಕ, ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬರಬಾರದೆಂದು ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಮುಕನಾಗಿದ್ದ ಕೌಶಿಕನು ಆ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಕಲ ರಾಜ್ಯವೈಭವ, ಅರಮನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ದಿಿಗಂಬರೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು.


 * ಸಂಕಷ್ಟಗಳು: ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಕ್ಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅನನ್ಯ ಪ್ರೇಮ ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು.


3. ಕಲ್ಯಾಣದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ


ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದರು. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ಈ ಸಂವಾದವು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.


 * ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ: ಅಕ್ಕನ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತರಾದ ಶರಣರು ಅವರನ್ನು 'ಅಕ್ಕ' ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿ ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.


 * ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ: ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.


4. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ


ಅಕ್ಕನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ 'ಮಧುರ ಭಕ್ತಿ' ಅಥವಾ 'ಸತಿ-ಪತಿ ಭಾವ' ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಲೌಕಿಕ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು "ಸಾವಕೆಡುವ ಗಂಡರು" ಎಂದು ಕರೆದ ಅವರು, ಸಾವಿಲ್ಲದ, ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೇ ಶಾಶ್ವತ ಪತಿ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.


 * ಮಾಯೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: "ತೆರಣಿಯ ಹುಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ..." ಎನ್ನುವ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.


 * ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ: ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡ, ಮರ, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ವಿಳಾಸ ಕೇಳುವ ಅವರ ವಚನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.


 * ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ: "ಚಂದನವ ಕಡಿದು ಕೊರೆದು ತೇದೊಡೆ ಕಂಪ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತೇ?" ಎಂಬ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಎಂತಹ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.


5. ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯ


ಕಲ್ಯಾಣದ ಶರಣರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಂಗ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು (ಐಕ್ಯ) ಹೊಂದಿದರು.


ಮುಖ್ಯ ಸಾರಾಂಶ:


ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ಮಿತೆ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿ. ಅವರ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ'ಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.



                        ಶಿವಶರಣೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ: ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆ


  ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 12ನೆಯ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಕವಯಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ವಚನಗಾರ್ತಿ. ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

1. ಜನನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ

 * ಜನ್ಮಸ್ಥಳ: ಇಂದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಶಿಕಾರಿಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಉಡುತಡಿ ಗ್ರಾಮ.

 * ಪೋಷಕರು: ಶಿವಭಕ್ತ ದಂಪತಿಗಳಾದ ಸುಮತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲಶೆಟ್ಟಿ.

 * ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಲವು: ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಶ್ರೀಶೈಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಲೌಕಿಕ ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಪರಶಿವನೇ ತನ್ನ ಪತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.

2. ಲೌಕಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ

 * ಕೌಶಿಕ ರಾಜನ ಭೇಟಿ: ಅಕ್ಕನ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋದ ಉಡುತಡಿಯ ಅರಸ ಕೌಶಿಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದನು.

 * ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳು: ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅಕ್ಕ, ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಬರಬಾರದೆಂದು ಮೂರು ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಕಾಮುಕನಾಗಿದ್ದ ಕೌಶಿಕನು ಆ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಕಲ ರಾಜ್ಯವೈಭವ, ಅರಮನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ದಿಿಗಂಬರೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದರು.

 * ಸಂಕಷ್ಟಗಳು: ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಅಕ್ಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೇಲಿದ್ದ ಅನನ್ಯ ಪ್ರೇಮ ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು.

3. ಕಲ್ಯಾಣದ ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ

ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಕಠಿಣ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದರು. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಿಪಕ್ವತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆದ ಈ ಸಂವಾದವು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ.

 * ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ: ಅಕ್ಕನ ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತರಾದ ಶರಣರು ಅವರನ್ನು 'ಅಕ್ಕ' ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿ ಅನುಭವ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.

 * ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ: ಅನುಭವ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.

4. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ

ಅಕ್ಕನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ 'ಮಧುರ ಭಕ್ತಿ' ಅಥವಾ 'ಸತಿ-ಪತಿ ಭಾವ' ಪ್ರಮುಖವಾಗಿದೆ. ಲೌಕಿಕ ಗಂಡಂದಿರನ್ನು "ಸಾವಕೆಡುವ ಗಂಡರು" ಎಂದು ಕರೆದ ಅವರು, ಸಾವಿಲ್ಲದ, ಕೇಡಿಲ್ಲದ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನೇ ಶಾಶ್ವತ ಪತಿ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.

 * ಮಾಯೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: "ತೆರಣಿಯ ಹುಳು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮಾಡಿ..." ಎನ್ನುವ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಬಂಧಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

 * ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮ: ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡ, ಮರ, ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ವಿಳಾಸ ಕೇಳುವ ಅವರ ವಚನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ.

 * ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ: "ಚಂದನವ ಕಡಿದು ಕೊರೆದು ತೇದೊಡೆ ಕಂಪ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತೇ?" ಎಂಬ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಎಂತಹ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸುವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

5. ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯ

ಕಲ್ಯಾಣದ ಶರಣರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಶ್ರೀಶೈಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಕದಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಂಗ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು (ಐಕ್ಯ) ಹೊಂದಿದರು.

ಮುಖ್ಯ ಸಾರಾಂಶ:

ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹೋರಾಟವಲ್ಲ; ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಅಸ್ಮಿತೆ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಹಾದಿ. ಅವರ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 'ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕಿ'ಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.


  


 1. ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಅಥವಾ ದರ್ಶನ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ಕೇವಲ ಒಂದು ಲೇಖನ ಅಥವಾ ಭಾಷಣವಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಕುಲದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದರ್ಶನ. ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾಶನ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳ ಘನತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: ಮನುಜಮತದ ಮಹಾದರ್ಶನ

ಪೀಠಿಕೆ: ಸನಾತನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಆಧುನಿಕ ರೂಪ

ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ **'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ'**. ಇದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕರೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವ ಜಾತಿ, ಮತ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕತೆಯ ಸಂಕುಚಿತ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು 'ವೈಚಾರಿಕ ಚಳುವಳಿ'. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ವಿಶ್ವಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ತರ್ಕ ಎರಡೂ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ.

ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ: ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಆಧಾರ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮೂರು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ:

 1. ಜನ್ಮತಃ ವಿಶ್ವಮಾನವ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ಹುಟ್ಟುವಾಗ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'ನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಮಾಜವು ಅದಕ್ಕೆ ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ 'ಅಲ್ಪಮಾನವ'ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ "ಅಲ್ಪಮಾನವ"ನನ್ನು ಮತ್ತೆ "ವಿಶ್ವಮಾನವ"ನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.

 2. ಪಂಚಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಪ್ತಸೂತ್ರಗಳು: ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಆಶಯವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಕುವೆಂಪು ಅದನ್ನು ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ತಂದರು.

   * ಮನುಜಮತ, ವಿಶ್ವಪಥ.

   * ಸರ್ವೋದಯ, ಸಮನ್ವಯ.

   * ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ.

     ಇವು ಈ ದರ್ಶನದ ಮೂಲಾಧಾರಗಳು.

 3. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮನ್ವಯ: ಕುವೆಂಪು ಅವರು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು ವಿರೋಧಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನದ 'ಬಾಹ್ಯ ಶೋಧನೆ' ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ 'ಅಂತಃಶೋಧನೆ' ಎರಡೂ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ: ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳು

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಂದೇಶವು ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ:

ಮತಧರ್ಮಗಳ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಹಾವಳಿ: ಇಂದು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರ "ಮನುಜಮತ" ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಬೆಸೆಯಬೇಕೇ ಹೊರತು ವಿಭಜಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಅವರ ನಿಲುವು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದದ್ದು.

ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ: ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ದೊಡ್ಡ ಪಿಡುಗಾದ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. "ಮಂತ್ರಮಾಂಗಲ್ಯ"ದಂತಹ ಸರಳ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದದ್ದು ಅವರ ತತ್ವದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಷ್ಠಾನವಾಗಿತ್ತು.

ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ vs ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ: ನಾವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಯಾಮದಿಂದ ನೋಡುವುದನ್ನು ಕುವೆಂಪು 'ತುಂಡುದೃಷ್ಟಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡುವ 'ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ' ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಒಳನೋಟ.

"ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"

 "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,

 ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

 ರೂಪರೂಪಗಳನು ದಾಟಿ,

 ನಾಮಕೋಟಿಗಳನು ಮೀಟಿ,

 ಎದೆಯ ಬಿರಿಯೆ ಭಾವದೀಟಿ,

 ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!"

ಈ ಸಾಲುಗಳ ಮರ್ಮ (ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ):

 ಅನಿಕೇತನ: 'ನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಮನೆ ಅಥವಾ ಆಶ್ರಯ. 'ಅನಿಕೇತನ' ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮನೆ, ಜಾತಿ, ಮತ ಅಥವಾ ದೇಶದ ಸಂಕುಚಿತ ಗಡಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬೀಳದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ವಿಶ್ವದಷ್ಟೇ ವಿಶಾಲವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಆಶಯ.

ರೂಪ-ನಾಮಗಳ ಅತೀಕರಣ: ನಾವು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರು (ನಾಮ) ಮತ್ತು ರೂಪದ (ಜಾತಿ/ಧರ್ಮ) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಶೋಧನೆಗೆ ಈ ಭೇದಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನದ ವಿಶೇಷತೆಗಳು

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ದರ್ಶನವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು 'ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆ' ಮತ್ತು 'ಮನುಜಮತ'ದ ಉನ್ನತ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಗು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ವಾರಸುದಾರನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆ ಮಗು ಜನ್ಮತಃ ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳೊಳಗೆ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅವರು, 'ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ' ಎಂಬ ತತ್ವದಡಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ಮನೆ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಸುಖ ನೀಡುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸದೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅರಿವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲು ನೆರವಾಗುವ ಒಂದು 'ದಿವ್ಯ ಚಕ್ಷು' ಎಂದು ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅವರು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಲ್ಪಮಾನವನಿಂದ ವಿಶ್ವಮಾನವನನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮಹಾದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ: ಕಾಲಾತೀತ ಸಂದೇಶ

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವು ಕೇವಲ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅದು ಇಡೀ ಮನುಕುಲದ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಘೋಷಣೆ. "ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ, ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ" ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವದ ಸಾರಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಬರುವುದಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕುಚಿತ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಸಂದೇಶದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ.

ನೂರಾರು ಮತದ ಸಾರ: ಇದೇ ಕವಿತೆಯ ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗೆ ಬಹಳ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ:

 "ನೂರಾರು ಮತದ ಹೊನಲು

 ಹರಿದು ಬಂದು ಮೊಗೆಯಲಿ,

 ಸಾಗರದಲಿ ಸಂಗಮಿಸಿ

 ಒಂದೇ ಆಗಿ ಹರಿಯಲಿ!"

    "ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಜ್ಞಾನದ ದೀವಿಗೆ. ಎಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುವುದೇ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ 'ಅನಿಕೇತನ' ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ."

2. ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ನವೋದಯ



ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಕಥಾವಸ್ತು:

ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥಾಹಂದರವನ್ನೇ ಈ ಕೃತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ 'ಅಖಂಡ ದರ್ಶನ' ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಕ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಕಥೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಚರಿತ್ರೆಯಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ವಿಕಾಸದ ಕಥೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮೈದಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಪಾತ್ರಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಕರಣ:

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ.

ರಾಮ: ಇಲ್ಲಿ ರಾಮ ಕೇವಲ ಅವತಾರ ಪುರುಷನಲ್ಲ, ಆತ ಒಬ್ಬ ಆದರ್ಶ ಮಾನವನಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

 ರಾವಣ: ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ, ಆದರೆ ಅಹಂಕಾರದ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿರುವವನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಾವಣನಲ್ಲೂ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಉಂಟಾಗಿ ಅವನು ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಈ ಕಾವ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ.

ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ: ಇಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವುದು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ರಾಮನೊಳಗಿನ ಸಂದೇಹದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಶೈಲಿ (ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು)

ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 'ಮಹಾಛಂದಸ್ಸು' ಎಂಬ ನೂತನ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡನ್ನು ಬೆಸೆದಿದೆ. ದೀರ್ಘವಾದ ಉಪಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕಾದಂಬರಿಯ ಓಘವನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವಂತಿವೆ.

ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ: ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೇವಲ ಕಥೆಯದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವುಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ 'ದರ್ಶನ'ದ್ದು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವೈಚಾರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅಖಂಡ ದರ್ಶನದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ವಿಧಿನಿಷೇಧಗಳ ಪಾಲನೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ 'ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರ' ಮತ್ತು 'ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ'ದ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಬದಲಾವಣೆಯೆಂದರೆ ರಾವಣನ ಅಂತ್ಯ; ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರ ಅಥವಾ ವಿನಾಶವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ರಾವಣನ ಮನಸ್ಸಿನ 'ಪರಿವರ್ತನೆ' ಅಥವಾ 'ಶುದ್ಧೀಕರಣ'ದ ಮೂಲಕ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಚೇತನದ ಉದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಈ ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಪರಮೋದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲೂ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಚೇತನ'ವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

ಉಪಸಂಹಾರ:

"ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ" ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕೃತಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವವನ್ನು ಪುರಾಣದ ಕನ್ನಡಿಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ.

3. ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ 

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ದರ್ಶನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗಹನವಾದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:

1. ರಾವಣನ ಪಾತ್ರ: ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಆತ್ಮದರ್ಶನದತ್ತ

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಮಾಯಣಗಳಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ‘ರಾಕ್ಷಸ’ ಅಥವಾ ‘ವಿಲನ್’ ಆಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಕುವೆಂಪು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ‘ಮಹಾಚೇತನ’ವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಭಿಜಾತ ನಾಯಕತ್ವ: ರಾವಣನು ಮಹಾನ್ ಪಂಡಿತ, ಶಿವಭಕ್ತ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿ. ಅವನಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ದೋಷವೆಂದರೆ ‘ಅಹಂಕಾರ’ ಮತ್ತು ‘ಕಾಮ’. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವನ ಅಧಃಪತನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವನ ಒಳಗಿನ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಉದಯಕ್ಕೆ (Evolution) ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

 * **ಸೀತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ದೃಷ್ಟಿ:** ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರೂ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲ; ಅವಳು ಅವನ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ‘ನಿಯತಿ’ಯ ರೂಪ.

 * **ಮಹಾ ಪರಿವರ್ತನೆ (Transmutation):** ಕಾವ್ಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧರಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಾವಣನಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರದ ಕವಚ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವನು ರಾಮನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನೂ ಆ ದಿವ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಸಾವು ‘ಸಂಹಾರ’ವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಆತ್ಮದ ‘ಪರಿವರ್ತನೆ’.

### ೨. ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರ: ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ

ಮಂಥರೆ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಕುಟಿಲ ಬುದ್ಧಿಯ ದಾಸಿ. ಆದರೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಅವಳ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾದ **‘ಮಹಾ ಸಂಕಲ್ಪ’**ದ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

 * **ನಿಯತಿಯ ಕೈಗೊಂಬೆ:** ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ದೈವ ಸಂಕಲ್ಪ ಅಥವಾ ‘ನಿಯತಿ’. ಈ ಕಾರ್ಯ ನೆರವೇರಲು ಒಬ್ಬ ‘ನಿಮಿತ್ತ’ ಬೇಕು. ಆ ನಿಮಿತ್ತವೇ ಮಂಥರೆ.

 * **ಅಗ್ನಿದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿ:** ಮಂಥರೆಯ ಮತಿ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ ರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷಿಕ್ತನಾಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ರಾವಣನ ಸಂಹಾರವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಮನೂ ‘ವಿಶ್ವಮಾನವ’ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಂಥರೆಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಲೋಕಕಾರ್ಯದ ಒಂದು ಅವಶ್ಯಕ ‘ಕಡು ಶಕ್ತಿ’ಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ.

 * **ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ:** ಕೆಟ್ಟದು ಎಂದು ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದು ಕೂಡ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಒಳಿತಿನ ಭಾಗವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

### ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಾಗಿ ಸಾರಾಂಶ (ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ):

> ಕುವೆಂಪು ಅವರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾವಣ ಮತ್ತು ಮಂಥರೆ ಪಾತ್ರಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಮೈದಳೆದಿವೆ. ರಾವಣನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದ ರಾಕ್ಷಸನಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ದಿವ್ಯತೆಯತ್ತ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚೇತನ. ಅವನ ಅಂತ್ಯವು ವಿನಾಶವಾಗದೆ, ಆತ್ಮದ ಶುದ್ಧೀಕರಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮಂಥರೆಯ ಪಾತ್ರವು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣದ ಮಹಾಸಂಕಲ್ಪದ ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ವಿಶ್ವಮಾನವತ್ವದ ಉದಯಕ್ಕೆ ಮಂಥರೆಯ ಕುಟಿಲತೆಯೇ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲೂ ದೈವದ ಸದುದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಾಣುವ ‘ಪೂರ್ಣದೃಷ್ಟಿ’ಯನ್ನು ಕುವೆಂಪು ಈ ಪಾತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.


 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಇತಿಹಾಸ 

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯು ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯ ವಿಕಾಸ, ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ ರಾಜವಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಲೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಪಕ್ಷಿನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನದ ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಯುಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು:

ಹಳಗನ್ನಡ ಕಾಲ (ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೦ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ)

ಇದು ಕನ್ನಡದ ವೀರಯುಗ. ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಚಂಪೂ ಕಾವ್ಯದವರೆಗೆ ಈ ಕಾಲ ಹರಡಿದೆ.

ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: 'ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ' (ಕನ್ನಡದ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣ ಗ್ರಂಥ).

ರತ್ನತ್ರಯರು: ಪಂಪ, ಪೊನ್ನ, ರನ್ನ. ಇವರು ಜೈನ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದೊಂದಿಗೆ 'ವೀರ ಮತ್ತು ಶಾಂತ' ರಸಗಳ ಸಮನ್ವಯದ ಚಂಪೂ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

ಪಂಪನ ಘೋಷಣೆ: "ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ತಾನೊಂದೇ ವಲಂ" ಎಂಬ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಬಿದ್ದದ್ದು ಇಲ್ಲೇ.

ನಡುಗನ್ನಡ ಕಾಲ (ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ೧೮ನೇ ಶತಮಾನ)

ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಾಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯವು ರಾಜಾಶ್ರಯದಿಂದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.

ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಬಸವಣ್ಣ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು ಮೊದಲಾದವರು ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆದರು.

ದಾಸ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಪುರಂದರದಾಸರು ಮತ್ತು ಕನಕದಾಸರು ಸಂಗೀತದ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದರು.

ಷಟ್ಪದಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಗತ್ಯ: ಹರಿಹರ (ರಗಳೆ), ರಾಘವಾಂಕ (ಷಟ್ಪದಿ) ಮತ್ತು ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ 'ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿ' ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.

ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ (ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರ - ನವೋದಯ) ಅಥವಾ ಕುವೆಂಪು ಯುಗ 

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಲೆ ಎದ್ದಿತು. ಇದನ್ನೇ ನಾವು 'ನವೋದಯ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಪ್ರಮುಖರು: ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ, ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆ, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ ಮೊದಲಾದವರು.

ಕುವೆಂಪು ಯುಗ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ೨೦ನೇ ಶತಮಾನವನ್ನು ಅಥವಾ ನವೋದಯ ಕಾಲದ ಉತ್ತುಂಗದ ಹಂತವನ್ನು 'ಕುವೆಂಪು ಯುಗ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರದೆ, ಹೊಸಗನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಾರ್ಶನಿಕ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದ ಮಹಾನ್ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು.

ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ನವ್ಯ, ದಲಿತ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಸಾಹಿತ್ಯ

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರದ ಸಾಮಾಜಿಕ ತುಡಿತಗಳು, ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕತೆಗಳು ಈ ಪಂಥಗಳ ಮೂಲಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಪಡೆದವು. ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗ, ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿ, ದೇವನೂರು ಮಹಾದೇವ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ಹಂತದ ಪ್ರಮುಖರು.

ಯುಗದ ವಿಶೇಷತೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಘಟ್ಟ 

ಈ ಯುಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರದ ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ. ಇದು ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆಯಂತಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹರವು: ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ, ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟಕ, ವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕಥೆ ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾರಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದವು.

ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ: ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಂಡವರು. ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಸಿರು ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೀವಾಳವಾಗಿತ್ತು.

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳು

ಕನ್ನಡದ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಅಮರ ಕೃತಿಯಾದ 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಮಹಾಕಾವ್ಯವು ಹಳೆಯ ಕಥೆಗೆ ಹೊಸ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಕಾದಂಬರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ರಚಿಸಿದ 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು' ಮತ್ತು 'ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡಿತಿ' ಕೃತಿಗಳು ಮಲೆನಾಡಿನ ಬದುಕನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಮಾದರಿಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇನ್ನು ಅವರ ಆತ್ಮಕಥೆಯಾದ 'ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ' ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ಆತ್ಮವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಸಮಾಜದ ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಅವರು ಬರೆದ 'ವಿಚಾರ ಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕ'ದಂತಹ ವಿಚಾರ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳು ಮೌಢ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜನರಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ.

 ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವಗಳು

 ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: "ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ತಾನೊಂದೇ ವಲಂ" ಎಂಬ ಪಂಪನ ಮಾತನ್ನು "ವಿಶ್ವಮಾನವ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.

ವೈಚಾರಿಕತೆ: ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.

ಕನ್ನಡ ಅಸ್ಮಿತೆ: ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ "ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ" ಎಂದು ಹಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಾಡಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು.

ಕುವೆಂಪು ಯುಗ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನವ ಚೈತನ್ಯ

ಕುವೆಂಪು ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಮನ್ವಂತರವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಪಂಪನ ಪ್ರೌಢಿಮೆ, ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹರಿದಾಸರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡ ಕುವೆಂಪು ಅವರು, ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ವಿಶ್ವಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಅವರ 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಕೃತಿಯು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಪೀಠವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿತು. ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಕುವೆಂಪು ಅವರು, ಇಡೀ ಯುಗಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ, ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ದಾರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖರು 

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನವೋದಯ ಕಾಲದ ಸುವರ್ಣ ಘಟ್ಟವನ್ನು 'ಕುವೆಂಪು ಯುಗ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಪ್ರಧಾನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಅನೇಕ ದಿಗ್ಗಜರಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಎಂಟು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಬರಲು ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟರು.

ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಹಿತಿಗಳ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ಕುವೆಂಪು (ಕುಪ್ಪಳಿ ವೆಂಕಟಪ್ಪ ಪುಟ್ಟಪ್ಪ)

ಈ ಯುಗದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು. ಇವರು ಕವಿ, ಕಾದಂಬರಿಕಾರ, ನಾಟಕಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಕರು.

ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ, ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು.

ವಿಶೇಷತೆ: ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟವರು. 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರು.

ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆ (ಅಂಬಿಕಾತನಯದತ್ತ)

ಕನ್ನಡದ ವರಕವಿ. ಶಬ್ದಗಳ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಹಿಡಿತ ಹೊಂದಿದ್ದ ಇವರು ಭಾವಗೀತೆಗಳ ಸಾಮ್ರಾಟ.

ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ನಾಕುತಂತಿ, ಅರಳೂ ಮರಳೂ.

ವಿಶೇಷತೆ: ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರು. ಗಣಿತ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದ ಸುಂದರ ಸಮನ್ವಯ ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಶೇಷ.

ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ

'ನಡೆದಾಡುವ ವಿಶ್ವಕೋಶ' ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರು. ಬದುಕಿನ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಿದವರು.

ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ಚೋಮನ ದುಡಿ, ಮೂಕಜ್ಜಿಯ ಕನಸುಗಳು.

ವಿಶೇಷತೆ: ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರು. ಕರಾವಳಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದವರು.

ಮಾಸ್ತಿ ವೆಂಕಟೇಶ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್

'ಕನ್ನಡದ ಆಸ್ತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಇವರು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳ ಜನಕ.

 ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ಚನ್ನಬಸವ ನಾಯಕ, ಚಿಕ್ಕವೀರ ರಾಜೇಂದ್ರ.

 ವಿಶೇಷತೆ: ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರು. ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಹನವಾದ ಜೀವನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದವರು.

ವಿ.ಕೃ. ಗೋಕಾಕ

ನವೋದಯ ಮತ್ತು ನವ್ಯ ಎರಡೂ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು.

ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ಭಾರತ ಸಿಂಧು ರಶ್ಮಿ.

ವಿಶೇಷತೆ: ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರು. ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಯಭಾರಿಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು.

೬. ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪ (ಡಿ.ವಿ.ಜಿ)

ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ.

 ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ.

 ವಿಶೇಷತೆ: ಇವರ 'ಕಗ್ಗ'ವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಜಟಿಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸರಳ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದವರು.

ಪ್ಯಾರಾಗ್ರಾಫ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಾರಾಂಶ:

ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳು

ಕುವೆಂಪು ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಕಾಲಘಟ್ಟ. ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವೈಚಾರಿಕತೆ, ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಲಯಬದ್ಧ ಕಾವ್ಯ, ಕಾರಂತರ ವಾಸ್ತವವಾದಿ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಮತ್ತು ಡಿ.ವಿ.ಜಿ ಅವರ ಜೀವನ ದರ್ಶನಗಳು ಈ ಕಾಲವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿದವು. ಈ ಯುಗದ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು. ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೇಮ, ದೇಶಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿವೆ. ಇಂದಿಗೂ ಇವರ ಕೃತಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿವೆ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನನ್ಯ ವಿಶೇಷತೆಗಳು: ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವು ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಯಾಮಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂದರೆ ಎಂಟು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಲಭಿಸಿರುವುದು; ಇದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಗಾಂಭೀರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂದ ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆಯಾಗಿದೆ. ಭಾಷೆಯ ರಚನೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಕನ್ನಡವು ರಗಳೆ, ಷಟ್ಪದಿ, ಸಾಂಗತ್ಯ, ವಚನ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆಗಳಂತಹ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ದೇಶೀ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿದೆ, ಇದು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರಾವ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸೊಬಗು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಜೈನ, ಶೈವ, ವೈಷ್ಣವ ಮತ್ತು ಸೂಫಿ ಪಂಥಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಂದು ಸುಂದರ ಧರ್ಮ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೆ, ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ಸಾರುವ ಬದುಕಿನ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಾರಾಂಶ:

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವಂತ ವಿಕಾಸ. ಹಳಗನ್ನಡದ ವೀರತ್ವದಿಂದ ನಡುಗನ್ನಡದ ಭಕ್ತಿಯವರೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ನವೋದಯದ ವೈಚಾರಿಕತೆಯವರೆಗೆ ಹರಿದು ಬಂದಿರುವ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರವಾಹವು 'ಮಾನವೀಯತೆ'ಯನ್ನು ತನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, 'ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗುರಿ'. ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.

2. ಪಂಪಪೂರ್ವಯುಗ 

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಂಪನಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲವನ್ನು 'ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗ' ಅಥವಾ 'ಆದಿ ಕಾಲ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೇರುಗಳು ಚಿಗುರೊಡೆದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಲಘಟ್ಟ.

ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಾಗಿ ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ಕಾಲಾವಧಿ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳು

ಈ ಕಾಲವು ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೫೦ ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. ೯೦೦ ರವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶಾಸನಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಶಾಸನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಸಿಗುವುದು ಇಲ್ಲಿಯೇ.

ಧರ್ಮ ಪ್ರಭಾವ: ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜೈನ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದಿನ ಕವಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜೈನ ಮುನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು


  ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಚರಿತ್ರೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿವೆ. ಅವುಗಳ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೫೦ರ ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು. ಇದು ಕದಂಬರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮೊದಲ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಿಲಾಶಾಸನ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ತದನಂತರ, ಕ್ರಿ.ಶ. ೭೦೦ರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಬಾದಾಮಿಯ ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ಶಾಸನವು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ 'ತ್ರಿಪದಿ' (ಮೂರು ಸಾಲಿನ ಪದ್ಯ) ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಇನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. ೮೫೦ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ 'ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ' ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣ ಗ್ರಂಥವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ ದೊರೆ ಅಮೋಘವರ್ಷ ನೃಪತುಂಗನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಿಜಯನು ರಚಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಅಂದಿನ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ಮತ್ತು ನುಡಿಯ ಸೊಗಡನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ.


ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗದ ಮಹತ್ವ


ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿ 'ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ'. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವ ಪುಸ್ತಕವಲ್ಲ, ಅಂದಿನ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಇದು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ.


ಗಡಿ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ: "ಕಾವೇರಿಯಿಂದಮಾ ಗೋದಾವರಿವರಮಿರ್ದ ನಾಡಾ ಕನ್ನಡದೊಳ್" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಇದು ಸಾರುತ್ತದೆ.


ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಣ್ಣನೆ: "ಕುರಿತೋದದೆಯುಂ ಕಾವ್ಯಪ್ರಯೋಗ ಪರಿಣತಮತಿಗಳ್" (ಓದದಿದ್ದರೂ ಕನ್ನಡಿಗರು ಕಾವ್ಯ ರಚಿಸುವಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತರು) ಎಂದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಾಡಲಾಗಿದೆ.


ಈ ಕಾಲದ ಇತರ ಕೃತಿಗಳು


ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕೃತಿಗಳಿದ್ದವು ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವು ಇಂದು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.


ವಡ್ಡಾರಾಧನೆ (ಶಿವಕೋಟ್ಯಾಚಾರ್ಯ): ಇದು ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಗದ್ಯ ಕೃತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಜೈನ ಮುನಿಗಳ ಕಥೆಗಳ ಸಂಕಲನವಿದೆ.


ಚೂಡಾಮಣಿ (ತುಂಬಲೂರು): ಇದು ಸುಮಾರು ೯೬,೦೦೦ ಪದ್ಯಗಳಿದ್ದ ಬೃಹತ್ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಗ್ರಂಥ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.


ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಾರಾಂಶ:


ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗ: ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಉಗಮ


ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ತಳಹದಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಶಿಲಾಶಾಸನಗಳ ಒರಟು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಪಯಣವು 'ಕವಿರಾಜಮಾರ್ಗ'ದಂತಹ ಪ್ರೌಢ ಲಕ್ಷಣ ಗ್ರಂಥದವರೆಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿತು. ಈ ಕಾಲದ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ, ಅಂದಿನ ಕವಿಗಳು ಭಾಷೆಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಲೇ ನಾಡಿನ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದರು. ಪಂಪನಂತಹ ಮಹಾಕವಿ ಹುಟ್ಟಲು ಬೇಕಾದ ಶಬ್ದಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪರಿಸರವನ್ನು ಈ ಯುಗವು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತು. ಕನ್ನಡವು ಕೇವಲ ಆಡುಭಾಷೆಯಾಗಿರದೆ, ಶಾಸನ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಸಮರ್ಥ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಈ ಕಾಲದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ.


ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನ: ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಮೊದಲ ಕುರುಹು


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ 'ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನ'ಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಇದು ನಮಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಕನ್ನಡ ಶಿಲಾಶಾಸನವಾಗಿದೆ.


ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ


 ಕಾಲ: ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೫೦ (ಸುಮಾರು ೧೫೫೦ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ).


ರಾಜವಂಶ: ಇದನ್ನು ಕದಂಬ ವಂಶದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೊರೆ ಕಾಕುಸ್ಥವರ್ಮನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿಸಲಾಯಿತು.


ಸ್ಥಳ: ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬೇಲೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಹಲ್ಮಿಡಿ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಈ ಶಾಸನ ಪತ್ತೆಯಾಯಿತು.


ಶಾಸನದ ವಸ್ತು ವಿಷಯ 


ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನವು ಒಂದು 'ದತ್ತಿ' ಅಥವಾ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಶಾಸನವಾಗಿದೆ.


ವಿಜಯರಸ ಎಂಬ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯು ಪಲ್ಲವರ ಮತ್ತು ಬಾಣರ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯ ತೋರಿದುದಕ್ಕಾಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ವಂಶದವರಿಗೆ 'ಪಲ್ಮಿಡಿ' (ಹಲ್ಮಿಡಿ) ಮತ್ತು 'ಪೇದೋರ್ಜ' ಎಂಬ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ತೆರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ಇದು ದಾಖಲಿಸಿದೆ.


ಈ ಶಾಸನವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತುತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ("ಜಯತಿ ಶ್ರೀ ಪರಿಷ್ವಂಗ ಶಾರ್ಙ್ಗವ್ಯಾಹಾರ ಚ್ಯುತಃ...").


ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಲಿಪಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ


ಲಿಪಿ: ಈ ಶಾಸನವನ್ನು 'ಪೂರ್ವದ ಹಳಗನ್ನಡ' ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಕನ್ನಡದ ವಿಕಾಸದ ಹಂತವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.


ಭಾಷೆ: ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ ಪ್ರಭಾವವಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪದಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತಜನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ವಾಕ್ಯರಚನೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳು ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡದ್ದಾಗಿವೆ.


ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಆ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಲೇ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೌಢವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಸಾಕ್ಷಿ.


ಶಾಸನದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ


ಮೊದಲ ದಾಖಲೆ: ಇದು ಕನ್ನಡದ ಲಿಖಿತ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೊದಲ ಅಧಿಕೃತ ಪುರಾವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು.


ಭೌಗೋಳಿಕ ಅರಿವು: ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಸೈನಿಕ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂದಾನದ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.


ಕನ್ನಡದ ಬೇರು: ಇದರಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವ 'ಅದಾನ್', 'ಪೊಗಳೆಪ್ಪಟ', 'ಕೊಟ್ಟಾರ್' ಮುಂತಾದ ಪದಗಳು ಕನ್ನಡ ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳ ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ.


 ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಾರಾಂಶ:


ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನ: ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಶಿಲೆ


ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲ್ಲಿನ ಬರಹವಲ್ಲ; ಅದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಜಾತಕ. ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಶಿಲೆಯು ಕನ್ನಡವು ಎಂತಹ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಜವಂಶದ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಕದಂಬರ ಕಾಲದ ಈ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡವು ಬರವಣಿಗೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜಭಾಷೆಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರತಿರೂಪವಿದ್ದು, ಪ್ರತಿ ಕನ್ನಡಿಗನೂ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಧನ್ಯತೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.


ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ಶಾಸನ 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯ ಪಂಪಪೂರ್ವ ಯುಗದ ಮತ್ತೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಮೈಲಿಗಲ್ಲೇ **'ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ಶಾಸನ'**. ಇದು ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ **'ತ್ರಿಪದಿ'** (ಮೂರು ಸಾಲಿನ ಪದ್ಯ) ಶಾಸನವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.


ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಶಾಸನದ ಕುರಿತಾದ ಸಮಗ್ರ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:


ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ 


ಕಾಲ: ಕ್ರಿ.ಶ. ೭೦೦ (ಸುಮಾರು ೮ನೇ ಶತಮಾನ).


ಸ್ಥಳ: ಬಾಗಲಕೋಟೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಾದಾಮಿಯ ಪುರಾತನ ಶಿಲಾ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ಒಂದು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಈ ಶಾಸನವನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ.


ವಿಶೇಷತೆ: ಇದು ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶೂರ ಮತ್ತು ಉದಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುವ ಶಾಸನವಾಗಿದೆ.


ಶಾಸನದ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಮಹತ್ವ


ಈ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ ಅದು **ತ್ರಿಪದಿ ಛಂದಸ್ಸು**. ಕನ್ನಡದ ಜಾನಪದ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪದಿಗೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು) ಬಹಳ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಆ ತ್ರಿಪದಿಯ ಮೊದಲ ಲಿಖಿತ ರೂಪ ಸಿಗುವುದು ಈ ಶಾಸನದಲ್ಲೇ.


ಶಾಸನದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪದ್ಯ:


 "ಸಾಧುಗೆ ಸಾಧು ಮಾಧುರ್ಯಂಗೆ ಮಾಧುರ್ಯಂ |


 ಬಾಧಿಪ್ಪ ಕಲಿಗೆ ಕಲಿಯುಗ ವಿಪರೀತನ್ |


 ಮಾಧವನೀತನ್ಪೆರನಲ್ಲ ||"


ಅರ್ಥ:


ಒಳ್ಳೆಯವನಿಗೆ ಇವನು ಅತ್ಯಂತ ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವನಿಗೆ ಇವನು ಮಧುರ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಆದರೆ ಕಾಡುವಂತಹ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಇವನು ಕಲಿಯುಗದ ವಿಪರೀತನಂತೆ (ಶತ್ರುವಾಗಿ) ಕಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇವನು ಭಗವಂತನಾದ ಮಾಧವನಂತೆ (ವಿಷ್ಣು) ದಯಾಮಯಿ, ಆದರೆ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕ್ರೂರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.


ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ


ಈ ಶಾಸನದ ಮೂಲಕ ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟ ಎಂಬ ವೀರನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಎರಡು ಮುಖಗಳು ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತವೆ:


ಸೌಮ್ಯ ಮುಖ: ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಇವನು ದಯಾಮಯಿ.


ರೌದ್ರ ಮುಖ: ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ ಇವನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ.


   ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇವನನ್ನು "ಕಲಿಯುಗ ವಿಪರೀತನ್" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.


ಶಾಸನದ ಲಕ್ಷಣಗಳು


ಈ ಶಾಸನವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಹಳಗನ್ನಡದ ಮಿಶ್ರಣದಲ್ಲಿದೆ.


ಇಲ್ಲಿ ಐದು ಪದ್ಯಗಳಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಪದ್ಯವು ಕನ್ನಡದ ಅಪ್ಪಟ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿದೆ.


ಬಾದಾಮಿಯ ಚಾಲುಕ್ಯರ ಕಾಲದ ಜನಜೀವನ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಇದು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. 


ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಸಾರಾಂಶ:


ಬಾದಾಮಿಯ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲಿನ ವೀರಗೀತೆ: ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ಶಾಸನ

ಹಲ್ಮಿಡಿ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರೆ, ಕಪ್ಪೆ ಅರಭಟ್ಟನ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡದ 'ಲಯ' ಮತ್ತು 'ಛಂದಸ್ಸಿನ' ಸೊಗಡನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿತು. ಬಾದಾಮಿಯ ಕೆಂಪು ಶಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಲಾದ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಂದಿನ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯದ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ. ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಮಧುರನಾಗಿ, ದುರ್ಜನರಿಗೆ ವಿಪರೀತನಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬ ಜೀವನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಈ ಶಾಸನವು ಅತಿ ಸರಳವಾದ ತ್ರಿಪದಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಶಾಸನವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ತಳಹದಿಯಾದ 'ತ್ರಿಪದಿ'ಯ ಉಗಮಸ್ಥಾನವೆಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ.


ಪಂಪಯುಗ 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. ೯೦೦ ರಿಂದ ೧೧೦೦ ರವರೆಗಿನ ಕಾಲವನ್ನು 'ಪಂಪಯುಗ' ಅಥವಾ 'ಜೈನ ಯುಗ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೌಢ ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟ. ಈ ಯುಗದ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು ಮತ್ತು ಜೈನ ಧರ್ಮದ ತತ್ವಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿತ್ತು.


ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಪಂಪಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಪಂಪಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳು 


ಚಂಪೂ ಶೈಲಿ: ಈ ಯುಗದ ಕಾವ್ಯಗಳು ಗದ್ಯ ಮತ್ತು ಪದ್ಯಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾದ 'ಚಂಪೂ' ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಬಂದರೂ ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮರುರೂಪುಗೊಂಡಿತು.


ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕದ ಸಮನ್ವಯ: ಕವಿಗಳು ಒಂದೆಡೆ ತೀರ್ಥಂಕರರ ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ 'ಶಾಂತ ರಸ'ವನ್ನು (ಧರ್ಮ), ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರಾಜರ ಶೌರ್ಯದ ಮೂಲಕ 'ವೀರ ರಸ'ವನ್ನು (ಲೌಕಿಕ) ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.


ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ಕಾಲ: ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಕೃತಿಗಳು ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಿವೆ.


ರತ್ನತ್ರಯರು: ಯುಗದ ಜೀವಾಳ


ಪಂಪಯುಗವನ್ನು ಬೆಳಗಿದ ಮೂವರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿಗಳನ್ನು ( ಪಂಪ ಪೊನ್ನ ರನ್ನರನ್ನು ) ರತ್ನತ್ರಯರು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ:


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ 'ರತ್ನತ್ರಯರು' ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಪಂಪ, ಪೊನ್ನ ಮತ್ತು ರನ್ನರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರವಾದುದು. ಇವರ ಕುರಿತಾದ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಕನ್ನಡದ ರತ್ನತ್ರಯರು: ಪಂಪ, ಪೊನ್ನ ಮತ್ತು ರನ್ನ


ಕನ್ನಡದ 'ಆದಿಕವಿ' ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾದ ಪಂಪನು ವೇಮುಲವಾಡದ ಚಾಲುಕ್ಯ ಅರಸ ಅರಿಕೇಸರಿಯ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದನು. ಇವನು 'ಆದಿಪುರಾಣ' ಮತ್ತು 'ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ' (ಪಂಪ ಭಾರತ) ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. "ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ತಾನೊಂದೇ ವಲಂ" ಎಂಬ ವಿಶ್ವಮಾನವ ತತ್ವವನ್ನು ಸಾರಿದ ಕೀರ್ತಿ ಇವನಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ ದೊರೆ ಮೂರನೇ ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪೊನ್ನನು 'ಶಾಂತಿಪುರಾಣ' ಮತ್ತು 'ಭುವನೈಕ್ಯ ರಾಮಾಭ್ಯುದಯ' ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಉಭಯ ಭಾಷಾ ಪ್ರವೀಣನಾಗಿದ್ದ ಇವನಿಗೆ 'ಕವಿಚಕ್ರವರ್ತಿ' ಎಂಬ ಬಿರುದಿತ್ತು. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿನ ಮೂರನೇ ರತ್ನವೆಂದರೆ ರನ್ನ. ತೈಲಪ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಾಶ್ರಯರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಇವನು 'ಸಾಹಸಭೀಮ ವಿಜಯ' (ಗದಾಯುದ್ಧ) ಮತ್ತು 'ಅಜಿತಪುರಾಣ'ಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವೀರರಸದ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮನಾಗಿದ್ದ ರನ್ನನಿಗೂ ಕೂಡ 'ಕವಿಚಕ್ರವರ್ತಿ' ಎಂಬ ಬಿರುದು ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಇವರು ತಮ್ಮ ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಹಳಗನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಭದ್ರವಾದ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.


ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ


ಆದಿಪುರಾಣ (ಪಂಪ): ಮೊದಲ ಜೈನ ತೀರ್ಥಂಕರ ವೃಷಭನಾಥನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕೃತಿ.


ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ (ಪಂಪ): ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದ ಲೌಕಿಕ ಕೃತಿ. ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಯದಾತ ಅರಿಕೇಸರಿಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.


ಸಾಹಸಭೀಮ ವಿಜಯ (ರನ್ನ): ಭೀಮ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನರ ನಡುವಿನ ಗದಾಯುದ್ಧದ ಕಥೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ರೌದ್ರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.


ಸಾರಾಂಶ:


ಪಂಪಯುಗ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯ


ಪಂಪಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ ಕಾಲ. ಆದಿಕವಿ ಪಂಪನು ತನ್ನ ಅಪ್ರತಿಮ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು. ಈ ಕಾಲದ ಕವಿಗಳು ಕೇವಲ ರಾಜರ ಹೊಗಳಿಕೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಬದುಕಿನ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವಾದ 'ಶಾಂತಿ' ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದರು. ರನ್ನನ ಗದಾಯುದ್ಧದ ವೀರಾವೇಶವಾಗಲಿ, ಪೊನ್ನನ ಶಾಂತಿಪುರಾಣದ ಗಾಂಭೀರ್ಯವಾಗಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕಾವ್ಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದವು. ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪಂಡಿತರಿಗೂ ಸವಾಲು ಹಾಕುವಂತಹ ಪ್ರೌಢಿಮೆ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುನುಡಿಯ ಸೊಗಡನ್ನು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿದ ಈ ಯುಗವು ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ತಲೆಮಾರಿನ ಕವಿಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಯಿತು.


ಬಸವಯುಗ


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೨ನೇ ಶತಮಾನವನ್ನು 'ಬಸವಯುಗ' ಅಥವಾ 'ವಚನ ಯುಗ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಾಲಘಟ್ಟವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇದೊಂದು ಮಹಾನ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಾಲ. ಪಂಪಯುಗದ ಪ್ರೌಢ ಚಂಪೂ ಸಾಹಿತ್ಯವು ರಾಜಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಬಸವಯುಗದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದು ಸಮಾಜದ ಕೆಳಸ್ತರದವರಿಗೂ ತಲುಪಿತು.


ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಬಸವಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಬಸವಯುಗದ ಉದಯ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ


ಕಲ್ಯಾಣದ ಕ್ರಾಂತಿಪುರುಷ ಬಸವಣ್ಣನವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಯುಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿ, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ವಚನಕಾರರು ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.


ಅನುಭವ ಮಂಟಪ: ಇದು ವಿಶ್ವದ ಮೊದಲ ಸಂಸತ್ತು ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ, ವರ್ಗದ ಶರಣರು ಸೇರಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.


ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಗದ್ಯವೂ ಅಲ್ಲದ ಪದ್ಯವೂ ಅಲ್ಲದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ವಚನಗಳು ಮೂಡಿಬಂದವು.


ವಚನಕಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳು


೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ಶರಣರ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯಿತು. ಈ ಕಾಲದ ಪ್ರಮುಖ ವಚನಕಾರರ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:


ಕನ್ನಡದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಚನಕಾರರ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. **ಬಸವಣ್ಣನವರು** 'ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, 'ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ' ಹಾಗೂ 'ದಾಸೋಹ' ತತ್ವಗಳ ಮೂಲಕ ಶ್ರಮದ ಗೌರವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದರು. ಜ್ಞಾನದ ಶಿಖರವೆಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ **ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು** 'ಗುಹೇಶ್ವರ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಡಿ ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ; ಇವರು ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಇವರ ವಚನಗಳು ಗೂಢಾರ್ಥವುಳ್ಳ 'ಬೆಡಗಿನ ವಚನ'ಗಳೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಸ್ತ್ರೀ ಚೈತನ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾದ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 'ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದ ಮೂಲಕ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಕರ್ಮಯೋಗಿ ಸಿದ್ದರಾಮರು 'ಕಪಿಲಸಿದ್ಧ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಇವರು ಕೆರೆ-ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಲೋಕೋಪಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳ ಮೂಲಕ ಜನಸೇವೆಯೇ ಜನಾರ್ದನ ಸೇವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಇನ್ನು ಅಪ್ಪಟ ಕಾಯಕನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದ ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಿದೇವ ಅವರು 'ಕಲಿಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು, ಶರಣರ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಮತ್ತು ಶರಣ ತತ್ವದ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.


ಬಸವಯುಗದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ತತ್ವಗಳು


ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮದ ಮೂಲಕವೇ ಬದುಕಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಕೆಲಸವೇ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಎಂದು ಸಾರಿದರು.


ಜಾತಿ ವಿನಾಶ: "ಇವನಾರವ ಇವನಾರವ ಎನ್ನದಿರಿ, ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವ ಎಂದೆನಿಸಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತಂದರು.


ಸ್ತ್ರೀ ಸಮಾನತೆ: ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ನೀಲಾಂಬಿಕೆ, ಅಕ್ಕಮ್ಮರಂತಹ ಅನೇಕ ವಚನಕಾರ್ತಿಯರು ಉದಯಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು.


ಸಾರಾಂಶ:


ಬಸವಯುಗ: ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮರ


ಬಸವಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದ ಕಾಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕೇವಲ ರಾಜರ ಹೊಗಳಿಕೆಯಾಗದೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕಿನ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳ ಧ್ವನಿಯಾಯಿತು. ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ವಚನಗಳು ಗಹನವಾದ ವೇದಾಂತವನ್ನು ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಿಗೂ ತಲುಪಿಸಿದವು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕರುಣೆ, ಅಲ್ಲಮರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವವು ಇಡೀ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹಾದಿ ಎಂದು ಈ ಯುಗವು ಸಾರಿತು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ವಿಚಾರ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ತತ್ವಗಳಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿತು.


ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ೧೨ನೇ ಶತಮಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕಾಲಘಟ್ಟ. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.


 ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕುರಿತಾದ ಸಮಗ್ರ ನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಉದಯ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶ


ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪ್ರಧಾನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಜಟಿಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದದ್ದೇ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ. "ಅನುಭವ ಮಂಟಪ" ಎಂಬ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮಾದರಿಯ ಸಂಸತ್ತಿನ ಮೂಲಕ ಶರಣರು ಸಮಾನತೆ, ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದರು.


೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಚಳವಳಿಯು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪ್ರಭಾವ ಅಪ್ರತಿಮವಾದುದು. ಈ ಕಾಲದ ಪ್ರಮುಖ ವಚನಕಾರರ ಕುರಿತಾದ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:


ವಚನಕಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳು (ಕೊಡುಗೆ)


ಕನ್ನಡದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹರಿಕಾರರಾದ ಬಸವಣ್ಣನವರು 'ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, "ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ" ಎಂಬ ತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಪುರುಷರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 'ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದ ಮೂಲಕ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಯಿತ್ರಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಶಿಖರವೆಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು 'ಗುಹೇಶ್ವರ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದು, ಇವರು ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಶೂನ್ಯಸಿಂಹಾಸನಾದೀಶ್ವರರಾಗಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಅಪ್ಪಟ ಕಾಯಕ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಿದೇವ ಅವರು 'ಕಲಿಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆದ್ಯ ಪ್ರವರ್ತಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಜೇಡರ ದಾಸಿಮಯ್ಯನವರು 'ರಾಮನಾಥ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದ ಮೂಲಕ ವಚನಗಳ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸರಳ ವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು.


ವಚನಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ


ಸರಳತೆ: ಪಂಡಿತರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು 'ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕನ್ನಡ'ಕ್ಕೆ ತಂದರು.


ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ: ಕುಲ, ಛಲ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಭೇದಗಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. "ಇವನಾರವ ಇವನಾರವ ಎನ್ನದೆ ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವ" ಎಂಬ ತತ್ವವೇ ವಚನಗಳ ಜೀವಾಳ.


ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧಿ: ಹೊರಗಿನ ಆಡಂಬರದ ಪೂಜೆಗಿಂತ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದರು.


ಸಾರಾಂಶ:


ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ: ಸಮಾನತೆಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯ


೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯ. ಬಸವಣ್ಣನವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಈ ಚಳುವಳಿಯು ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಿಂದ ಹೊರತಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿತು. 'ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ' ಎಂಬ ತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಶ್ರಮ ಗೌರವವನ್ನು ಸಾರಿದ ಶರಣರು, ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ವಚನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿವೆ. ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಂದೇ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದ್ದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ವಿಶ್ವ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೇ ಭಾರತ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ.


ಬಸವಯುಗದ ವಚನಕಾರರು


೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ಬಸವಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ಅಂಕುಡೊಂಕುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದವರೇ ವಚನಕಾರರು. ಇವರು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು. ಅಂದಿನ 'ಅನುಭವ ಮಂಟಪ'ದಲ್ಲಿ ದಲಿತರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕೆಳಸ್ತರದವರೆನ್ನಲಾದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು.


ಪ್ರಮುಖ ವಚನಕಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಂಕಿತನಾಮಗಳು


ಕನ್ನಡದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ವಚನಕಾರರ ಕುರಿತಾದ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:


ಕನ್ನಡದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಚನ ಚಳುವಳಿಯ ನೇತಾರರಾದ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖರು; ಇವರು 'ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದ ಮೂಲಕ ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದರು. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಶಿಖರವೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು 'ಗುಹೇಶ್ವರ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ 'ಬೆಡಗಿನ ವಚನ'ಗಳ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯದ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿದವರು. ಸ್ತ್ರೀ ಚೈತನ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರು 'ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದಡಿ ಕಠಿಣ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶರಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉನ್ನತ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದರು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಸೋದರಳಿಯನಾದ ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣನವರು 'ಕೂಡಲಚನ್ನಸಂಗಮದೇವ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತದಲ್ಲಿ ವಚನಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇವರು 'ಷಟಸ್ಥಲ ಬ್ರಹ್ಮಿ' ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಇನ್ನು ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆದ್ಯ ಪ್ರವರ್ತಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಜೇಡರ ದಾಸಿಮಯ್ಯನವರು 'ರಾಮನಾಥ' ಎಂಬ ಅಂಕಿತನಾಮದ ಮೂಲಕ ವಚನ ಪರಂಪರೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದರು. ಇವರೆಲ್ಲರ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕವು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿದೆ.


ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಹೆಮ್ಮೆಯೆಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಚನಕಾರ್ತಿಯರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ:


ನೀಲಾಂಬಿಕೆ: ಬಸವಣ್ಣನವರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ.


ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಲಕ್ಕಮ್ಮ: ಕಾಯಕದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರಿದವರು.


 ಅಕ್ಕಮ್ಮ: ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದವರು.


ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕ: ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಜೊತೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿದ ಜ್ಞಾನಿ.


ಕಾಯಕಜೀವಿ ವಚನಕಾರರು


ಶರಣರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಕಾಯಕವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚಿಸಿದರು. ಇದು "ಶ್ರಮ ಗೌರವ"ಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ:


ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಿದೇವ: ಮಡಿವಾಳ ಕಾಯಕ.


ನೂಲಿ ಚಂದಯ್ಯ: ಹಗ್ಗ ಹೊಸೆಯುವ ಕಾಯಕ.


ಹರಳಯ್ಯ: ಚಮ್ಮಾರ ಕಾಯಕ.


ಅಂಬಿಗರ ಚೌಡಯ್ಯ: ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ಕಾಯಕ (ಇವರ ವಚನಗಳು ನೇರ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠುರ ನುಡಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ).


 ಸಾರಾಂಶ:


ವಚನಕಾರರು: ಸಮಾನತೆಯ ರೂವಾರಿಗಳು


ವಚನಕಾರರು ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳು. ಅರಮನೆಯ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಬಸವಣ್ಣನವರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಕಾಯಕಜೀವಿಗಳಾದ ಮಾಚಿದೇವ, ಚೌಡಯ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಮಹಿಳೆ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಸಾರಿದರು. ಇವರು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಜಟಿಲತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜನರ ಆಡುಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ವಚನ'ಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಇವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಕುಲ ಮತ್ತು ಲಿಂಗಕ್ಕಿಂತ ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧಿಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಂದೇ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದ ವಚನಕಾರರು ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಅನನ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ.


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗ


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೪೦೦ ರಿಂದ ೧೬೦೦ ರವರೆಗಿನ ಕಾಲವನ್ನು **'ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗ'** ಅಥವಾ **'ವೈಷ್ಣವ ಯುಗ'** ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಸವಯುಗದ ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದರೆ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗವು ಜನಪದರ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಲಿಯುವಂತಹ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿತು. ಇದು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವೈಭವದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರವಾಗಿದೆ.


ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳು


ಷಟ್ಪದಿ ಕಾವ್ಯ: ಈ ಕಾಲದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಷಟ್ಪದಿ' (ಆರು ಸಾಲುಗಳ ಪದ್ಯ) ಛಂದಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ 'ಭಾಮಿನಿ ಷಟ್ಪದಿ' ಮತ್ತು 'ವಾರ್ಧಕ ಷಟ್ಪದಿ'ಗಳು ಕಾವ್ಯದ ಜೀವನಾಡಿಯಾದವು.


ವೈಷ್ಣವ ಭಕ್ತಿ: ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರಗಳಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.


ಕನ್ನಡತನದ ಮೆರುಗು: ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮರುಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.


ಯುಗದ ಮಹಾಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿ ವೈಭವ


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮಹತ್ತರ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಯುಗದ ಮಹಾಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಮರ ಕೃತಿಗಳ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನು (ಗದುಗಿನ ನಾರಾಣಪ್ಪ) 'ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿ' (ಗದುಗಿನ ಭಾರತ) ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಇವನ ಅಪ್ರತಿಮ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ "ರೂಪಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿ" ಎಂಬ ಬಿರುದಿದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶನು 'ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ' ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ 'ಕರ್ನಾಟಕ ಕವಿಚೂತವನ ಚೈತ್ರ' ಎಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇವನ ಕಾವ್ಯದ ಮಧುರವಾದ ಓಟ ಮತ್ತು ಮನಮೋಹಕ ವರ್ಣನೆಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನಗೆದ್ದಿವೆ. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಾರುವ 'ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ' ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಚಾಮರಸನು ರಚಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಶೈವ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ರಾಮಾಯಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾಗಿ ತಲುಪಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ 'ತೊರವೆ ರಾಮಾಯಣ' ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಕುಮಾರ ವಾಲ್ಮೀಕಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ಕವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.


 ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ 'ರೂಪಕ' ವೈಭವ


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನು ಸಂಸ್ಕೃತದ ವ್ಯಾಸ ಭಾರತವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ "ಕನ್ನಡದ ಕನ್ನಡಿ"ಯಂತೆ ನೀಡಿದನು.


ಇವನ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ವೇಗ, ಶಬ್ದಗಳ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಲಯಬದ್ಧತೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.


"ವೀರನಾರಾಯಣನೇ ಕವಿ, ಲಿಪಿಕಾರ ನಾರಾಣಪ್ಪ" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ದೈವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿದ್ದಾನೆ.


ಯುದ್ಧದ ವರ್ಣನೆಯಿರಲಿ, ಶೃಂಗಾರವಿರಲಿ ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿರಲಿ - ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ವರ್ಣನೆಗೆ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ.


 ಸಾರಾಂಶ:


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗ: ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯದ ಗಂಭೀರ ನಾದ


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನು ರೂಪಕಗಳ ಮೂಲಕ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಮನೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದನು. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಪಂಡಿತರ ಚರ್ಚೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹಳ್ಳಿಗಳ 'ಗಮಕ' ವಾಚನದ ಮೂಲಕ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದಿತು. ಲಕ್ಷ್ಮೀಶನ ಮಧುರ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ರೌದ್ರ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರಧಾನ ಶೈಲಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೋರಿಸಿದವು. ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವಗಳು, ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಸಾರವನ್ನು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿದ ಈ ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ.


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಕವಿಗಳು 


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗವು (ಕ್ರಿ.ಶ. ೧೪೦೦ - ೧೬೦೦) ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ **'ಷಟ್ಪದಿ ಕಾವ್ಯಗಳ ಸುವರ್ಣ ಕಾಲ'**ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಲದ ಕವಿಗಳು ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮನೆಮಾತಾಗಿಸಿದರು.


ಈ ಯುಗದ ಪ್ರಮುಖ ಕವಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ (ಗದುಗಿನ ನಾರಾಣಪ್ಪ)


ಈ ಯುಗದ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ. ಗದುಗಿನ ವೀರನಾರಾಯಣನ ಪರಮ ಭಕ್ತನಾದ ಈತನು ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯಲೋಕದ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ.


ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: 'ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿ' (ಇದನ್ನು 'ಗದುಗಿನ ಭಾರತ' ಅಥವಾ 'ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಭಾರತ' ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ).


ವಿಶೇಷತೆ: ಇವನಿಗೆ "ರೂಪಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿ" ಎಂಬ ಬಿರುದಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದ ವ್ಯಾಸ ಭಾರತವನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಸಿ, ಭಾಮಿನಿ ಷಟ್ಪದಿಯಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ರಚಿಸಿದ್ದಾನೆ.


ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನ ನಂತರದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಕವಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ. ಇವನ ಕಾವ್ಯಶೈಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದುದು.


ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ: 'ಜೈಮಿನಿ ಭಾರತ'


ವಿಶೇಷತೆ: ಇವನಿಗೆ "ಕರ್ನಾಟಕ ಕವಿಚೂತವನ ಚೈತ್ರ" ಎಂಬ ಬಿರುದಿದೆ. ವಾರ್ಧಕ ಷಟ್ಪದಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಕಾವ್ಯವು ವರ್ಣನಾ ವೈಖರಿ ಮತ್ತು ಲಲಿತವಾದ ಭಾಷೆಗೆ ಹೆಸರಾಗಿದೆ.


ಚಾಮರಸ


ವೈಷ್ಣವ ಕಾವ್ಯಗಳ ಅಬ್ಬರದ ನಡುವೆಯೂ ವೀರಶೈವ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಕವಿ ಚಾಮರಸ.


 ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ:'ಪ್ರಭುಲಿಂಗಲೀಲೆ'


ವಿಶೇಷತೆ: ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಿನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಈ ಕೃತಿಯು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದ ಸುಂದರ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡಿದೆ.


ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಕವಿಗಳು


ಕುಮಾರ ವಾಲ್ಮೀಕಿ: ಇವನ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿ 'ತೊರವೆ ರಾಮಾಯಣ'. ರಾಮಾಯಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಇವನದು.


ನರಹರಿ (ಕುಮಾರ ವಾಲ್ಮೀಕಿ): ಇವನು ತೊರವೆ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ರಚಿಸಿದವನು.


ರತ್ನಾಕರವರ್ಣಿ: ಇವನ 'ಭರತೇಶ ವೈಭವ' ಸಾಂಗತ್ಯ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿ. ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಭೋಗಿಯ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ಈತ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾನೆ.


ಸಾರಾಂಶ:


ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗದ ಕವಿಗಳ ವೈಭವ


 ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಕುಮಾರವ್ಯಾಸನು ತನ್ನ ಅಪ್ರತಿಮ ರೂಪಕಗಳ ಮೂಲಕ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿದರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಶನು ತನ್ನ ಮಧುರ ಕಾವ್ಯಶೈಲಿಯಿಂದ ಜನಮನ ಗೆದ್ದನು. ಚಾಮರಸನಂತಹ ಕವಿಗಳು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಸಾರವನ್ನು ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಉಣಬಡಿಸಿದರು. ಈ ಕಾಲದ ಕವಿಗಳು ಬಳಸಿದ 'ಷಟ್ಪದಿ' ಛಂದಸ್ಸು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಲಯ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ನೀಡಿತು. ರಾಜಾಶ್ರಯದ ಜೊತೆಗೇ ದೈವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡ ಈ ಕವಿಗಳು, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಭದ್ರವಾದ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟರು.


ಕುವೆಂಪು ಯುಗ 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ೨೦ನೇ ಶತಮಾನವನ್ನು ಅಥವಾ ನವೋದಯ ಕಾಲದ ಉತ್ತುಂಗದ ಹಂತವನ್ನು 'ಕುವೆಂಪು ಯುಗ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರದೆ, ಹೊಸಗನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಾರ್ಶನಿಕ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದ ಮಹಾನ್ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು.


ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಯುಗದ ವಿಶೇಷತೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಘಟ್ಟ


ಈ ಯುಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಂತರದ ದಶಕಗಳವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ. ಇದು ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆಯಂತಿದೆ.


ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹರವು: ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ, ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟಕ, ವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಕಥೆ ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕಾರಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದವು.


ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ: ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಂಡವರು. ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಸಿರು ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೀವಾಳವಾಗಿತ್ತು.


ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಡುಗೆಗಳು


ಕನ್ನಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕವಿ, 'ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ' ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಬಹುಮುಖಿ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ. ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ:


ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ದೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಅನನ್ಯವಾದವು. ಇವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನೆಯೆಂದರೆ 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಎಂಬ ಮಹಾಕಾವ್ಯ; ಈ ಕೃತಿಗಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿತು. ಇದು ಪುರಾತನ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಹೊಸ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕಾದಂಬರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇವರು ರಚಿಸಿದ 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು' ಮತ್ತು 'ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡಿತಿ' ಕೃತಿಗಳು ಮಲೆನಾಡಿನ ಬದುಕನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದು, ಇವು ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಮಾದರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಗಳೆಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿವೆ. ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ' ಎಂಬ ಆತ್ಮಕಥೆಯು ಕನ್ನಡದ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆತ್ಮಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಇವರು, 'ವಿಚಾರ ಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕ' ಎಂಬ ವಿಚಾರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಮೌಢ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕರೆ ನೀಡಿದರು. ಈ ಮೂಲಕ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಕನ್ನಡ ನಾಡು, ನುಡಿ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಭದ್ರವಾದ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.


ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: "ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿ ತಾನೊಂದೇ ವಲಂ" ಎಂಬ ಪಂಪನ ಮಾತನ್ನು "ವಿಶ್ವಮಾನವ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು.


ವೈಚಾರಿಕತೆ: ಕುರುಡು ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.


ಕನ್ನಡ ಅಸ್ಮಿತೆ: ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ "ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ" ಎಂದು ಹಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಾಡಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು.


ಸಾರಾಂಶ:


ಕುವೆಂಪು ಯುಗ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನವ ಚೈತನ್ಯ


ಕುವೆಂಪು ಯುಗವು ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಮನ್ವಂತರವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಪಂಪನ ಪ್ರೌಢಿಮೆ, ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಹರಿದಾಸರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡ ಕುವೆಂಪು ಅವರು, ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ವಿಶ್ವಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಅವರ 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಕೃತಿಯು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಪೀಠವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿತು. ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಕುವೆಂಪು ಅವರು, ಇಡೀ ಯುಗಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ, ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ದಾರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.


ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಹರವು 


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ **'ಕುವೆಂಪು ಯುಗ'** ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ದರ್ಶನವು ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡ ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಪರ್ವ. ಇದರ ಹರವು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬಹುದು:


ಕಾಲಾವಧಿಯ ಹರವು (Chronological Span)


ಕುವೆಂಪು ಯುಗವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಹರಡಿದೆ. ಇದು ನವೋದಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಉತ್ತುಂಗದ ಕಾಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನವ್ಯ, ದಲಿತ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದವರೆಗೂ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಸುಮಾರು ೫೦-೬೦ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕವನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದವು.


ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪ್ರಕಾರಗಳ ಹರವು (Literary Diversity)


ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ವಿಶೇಷತೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಮಗ್ಗಲುಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು:


ಮಹಾಕಾವ್ಯ: 'ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ' ಮೂಲಕ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮಹಾಕಾವ್ಯ ರಚಿಸಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.


ಕಾದಂಬರಿ: ಮಲೆನಾಡಿನ ಬದುಕನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೆ (ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು) ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು.


ನಾಟಕ: 'ಶೂದ್ರ ತಪಸ್ವಿ' ಮತ್ತು 'ಬೆರಳ್ ಗೆ ಕೊರಳ್' ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದರು.


ಭಾವಗೀತೆ: ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಲಯಬದ್ಧ ಕವಿತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸಗನ್ನಡ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ನೀಡಿದರು.


ವೈಚಾರಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹರವು (Ideological Reach)


ಕುವೆಂಪು ಯುಗವು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನಾಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು:


 ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ: ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಜಾತಿ, ಮತ, ದೇಶದ ಗಡಿಗಳಿಂದ ಆಚೆಗೆ 'ವಿಶ್ವಮಾನವ'ನನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಈ ಯುಗ ನೀಡಿತು.


 ವೈಚಾರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ: ಮೌಢ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ 'ವಿಚಾರ ಕ್ರಾಂತಿ'ಯ ಹರವು ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿತು.


ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆ: ಕರ್ನಾಟಕ ಏಕೀಕರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ "ಎಲ್ಲಾದರು ಇರು ಎಂತಾದರು ಇರು, ಎಂದೆಂದಿಗು ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು" ಎಂಬ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿತು.


ಸಾರಾಂಶ:


ಕುವೆಂಪು ಯುಗ: ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹರವು


ಕುವೆಂಪು ಯುಗದ ಹರವು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗದ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ಅದಕ್ಕೆ ಆಧುನಿಕ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ ನೀಡಿದ್ದು ಈ ಯುಗದ ಸಾಧನೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡಿನ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರದವರೆಗೆ ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇದೆ. ಮಗುವಿನಿಂದ ಮುಪ್ಪಿನವರೆಗೆ, ಪಂಡಿತನಿಂದ ಪಾಮರನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಆಹಾರ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ತುಂಬಿ, ಅವರನ್ನು 'ವಿಶ್ವಮಾನವ' ಪಥದತ್ತ ನಡೆಸಿದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಕುವೆಂಪು ಯುಗಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.


ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕೆಲ ಪ್ರಮುಖ ಮುಖಗಳು 







ಶುಕ್ರವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 24, 2026

ಕುವೆಂಪು ಅವರ 'ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡತಿ : ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶ

 

   

ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡತಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶ: 

1. ರಾಮತೀರ್ಥದೆಡೆ ಕಲ್ಲು ಸಾರದ ಮೇಲೆ 

ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡತಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಾದ ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯ ಎಂಬ ತರುಣ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟೂರಾದ ಕಾನೂರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೂವಯ್ಯನದು ತುಂಬಾ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಗಂಭೀರ ಸ್ವಭಾವದವನಾದ ಅವನು ಆಲೋಚನಾಪರ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯೋಪಾಸಕನಾಗಿದ್ದನು. ಆತನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಹಾಗೂ ದೃಢತೆಗಳು ಆತನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಮೆರುಗನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುವಂತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಅಷ್ಟೇನೂ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದ ರಾಮಯ್ಯ ಮುಗ್ಧ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದು ಸುಖಾಪೇಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದನು. 

ಸಹೋದರರಿಬ್ಬರು ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯ ಕಲ್ಲುಸಾರದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸಾಗಿ ತುಂಗಾ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಹೂವಯ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಈಜಾಡಿದ ನೆನಪುಗಳು ಮರುಕಳಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಅಂದಿನಂತೆಯೇ ಇದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡ ಹೂವಯ್ಯ, ತಾನು ಬೆಳೆದು ಬದಲಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೂವಯ್ಯ- ರಾಮಯ್ಯರ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಆಳು ನಿಂಗ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟಣ್ಣರು, ನದಿಯ ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ನಿಂತಿದ್ದ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೂವಯ್ಯ- ರಾಮಯ್ಯರನ್ನು ಕರೆ ತಂದರು. ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ ಹೂವಯ್ಯ- ರಾಮಯ್ಯರಿಗೆ ನಗರದ ಬದುಕು ಮರೆತು ಹೋಗಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡು, ಮನೆ ಮತ್ತು ಹಸಿರಿನ ನೆನಪುಗಳು ಆವರಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಂಗ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡಿತಿಯ ಕಥೆ ಚಲನಶೀಲವಾಗುತ್ತದೆ.

2. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಶನಿ 

ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರು ಮರಳಿ ಕಾನೂರಿಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಹೂವಯ್ಯ ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರಿಗೆ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಹತ್ತುವಂತೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ, ಹೂವಯ್ಯನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಾದ ಕಾನೂರು ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಜೊತೆಗಿನ ಹಳೆಯ ಮುನಿಸಿನಿಂದಾಗಿ ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರು ಗಾಡಿಯನ್ನು ಹತ್ತಲು ಮೊದಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರಾದರೂ, ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕರೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲಾಗದೆ, ಉರಿಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬದಲು ಕೊನೆಗೆ ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. 

ಆದರೆ ಎತ್ತಿನ ಗಾಡಿ ಸಾಗುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಶನಿ ಆತು ಕುಳಿತಿದ್ದಿತು. ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯೆ, ಬಾಯಾರಿದ್ದ ಎತ್ತುಗಳು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆರೆಯ ನೀರು ಕಾಣುವುದೊಂದೇ ತಡ, ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪಿ ಕೆರೆಯ ಕಡೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದ್ದರಿಂದ ಗಾಡಿ ಉರುಳಿ ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಯಿತು. ಪುಟ್ಟಣ್ಣನ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎತ್ತುಗಳು ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟ್ರಂಕು ಹೂವಯ್ಯನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಗೆ ಬಡಿದು ತೀವ್ರ ಪೆಟ್ಟಾಗಿ ಹೂವಯ್ಯ ಏಳಲಾರದಂತಾದನು. ಹಸಿದು ಬಳಲಿದ್ದ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. 

3. ಚಿನ್ನಯ್ಯನ ಮೀನು ಶಿಕಾರಿ

ತರುಣ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಮುತ್ತಳ್ಳಿಯ ಸಾಹುಕಾರ ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರ ಮಗ. ಓದಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಈತನಿಗೆ ಬೇಟೆಯಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಗೀಳು; ವಿಶೇಷ ಆನಂದ. ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನಾದ ಚಿನ್ನಯ್ಯ, ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರಿಗಾಗಿ ಮೀನಿನ ಅದ್ದೂರಿ ಔತಣದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ್ದನು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಚಿನ್ನಯ್ಯ, ನಂಜರಿಬ್ಬರು ಬೈಲುಕೆರೆಗೆ ಮೀನು ಷಿಕಾರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.

ನಂಜ ಮುತ್ತಳ್ಳಿಯ ಸಾಹುಕಾರ ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರ ಒಕ್ಕಲು. ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಂಬಾರನಾಗಿದ್ದ ನಂಜ, ಮದ್ಯವ್ಯಸನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತನಾಗಿದ್ದವನು. ಈತ ಎಷ್ಟು ಮುಗ್ಧಸ್ವಭಾವದವನೆಂದರೆ, ಒಮ್ಮೆ ಕುಡಿದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏಡಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಭಯಂಕರ ಶತ್ರುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು. 

ಮೀನಿಗಾಗಿ ಕೆರೆಯ ಬಳಿಯ ಮರವೇರಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಮತ್ತು ನಂಜರ ಬಲೆಗೆ ಎಷ್ಟೊತ್ತಾದರೂ ಮೀನು ಬೀಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೂ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ 'ಅವಲು' ಮೀನಿಗೆ ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಹೊಡೆದ. ತಲೆ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ ಕೆಸರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಆ ಮೀನನ್ನು ನಂಜ ಸಾಹಸಪಟ್ಟು ಕೆಸರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ದಡಕ್ಕೆ ತಂದ.

ಆದರೆ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅಪಘಾತವೊಂದು ಕಾದು ಕೂತಿದ್ದಿತು. ಮೀನು ಸಿಕ್ಕಿದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿನ್ನಯ್ಯನಿಗೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೂವಯ್ಯನ ಗಾಡಿ ಉರುಳಿದ ಬಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಮತ್ತು ನಂಜರ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವ ಉತ್ಸಾಹ ಮರೆಯಾಗಿ, ಅವರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾದವರ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಗಾಡಿ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬಂದರು. ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಹೂವಯ್ಯನನ್ನು ಉಪಚರಿಸಿ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಕೂರಿಸಿದರು. 

ಇತ್ತ, ಗೆಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಆಸೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದ ಮೀನು ಕೆರೆಯ ದಡದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳ ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ. 

4. ಸೀತೆ 

ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಮನೆಯ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಆತನ ತಾಯಿ ಗೌರಮ್ಮ ಆತನನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆದಳು. ಚಿನ್ನಯ್ಯ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಹಾಲಿನ ಹಿತ್ತಾಳೆ ತಂಬಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ತಾಯಿ ಗೌರಮ್ಮನವರು ಚಿನ್ನಯ್ಯನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಾವನಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕಂಡರು. ಪಾದಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಸೆಗಣಿ ಮೆತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕೈಬಳೆಗಳ ಝಣತ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಅವರ ಗೃಹಿಣಿಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯ- ಇವು ಚಿನ್ನಯ್ಯನಿಗೆ ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯದ ದಿವ್ಯ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಚಿನ್ನಯ್ಯನಿಗೊಂದು ಅನಿರ್ವಚನೀಯವಾದ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತೋಟದ ಗುಲಾಬಿ ಪೊದೆಯ ಮರೆಯಿಂದ ತಂಗಿ ಸೀತೆ ಹೂ ಕುಯ್ದುಕೊಡುವಂತೆ ಅಣ್ಣ ಚಿನ್ನಯ್ಯನನ್ನು ಕರೆದಳು. ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ತಂಗಿ ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರು ಮೈಸೂರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೂವಯ್ಯನನ್ನು ಕುರಿತು ಅವಳನ್ನು ಕೀಟಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೂ ಕುಯ್ದುಕೊಟ್ಟು ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಂದನು.  

ಹೂವಯ್ಯನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸೀತೆಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದ ಸುಂದರ ನೆನಪುಗಳು ಮರುಕಳಿಸುತ್ತವೆ; ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಹೂವಯ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಆಡಿದ ಮದುವೆ ಆಟ, ಹೂವಯ್ಯನ ಮೇಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಒಡನಾಟದ ಚಿತ್ರಗಳು ಅವಳ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸುಳಿಯುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಅಣ್ಣನ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಾಚಿ ಕಂಬನಿಗರೆದರೂ, ಅವಳ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೂವಯ್ಯನ ಆಗಮನದ ಸಂತಸ ಮಲೆನಾಡಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗಿನಂತೆ ಮೈದಳೆದು ರಂಜಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ ತಾಯಿಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಲು ಅಡುಗೆಮನೆಗೆ ಹೋದ ಸೀತೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಜೀವನದ ನಾಚಿಕೆಯ ನಸುನಗೆ ಹಾಗೂ ಮಧುರ ಕನಸುಗಳು ಮೈದಳೆದು ತೋರುತ್ತವೆ.

5. ಕಾನೂರು ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಮೂರನೆಯ ಹೆಂಡತಿ

ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಕಾನೂರು ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಬೃಹತ್ ಮನೆ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಭೀಮಗಾತ್ರದ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಮನೆ ಪ್ರಾಚೀನತೆ ಮತ್ತು ಹೊಸತನದ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತಿತ್ತು; ಒಂದು ಕಡೆ ಹಾವಸೆ ಹಿಡಿದ ಹೆಂಚುಗಳು ಮತ್ತು ಹೊಗೆ ಹಿಡಿದ ಮರಮುಟ್ಟುಗಳು; ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಾಸಭೆಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಸಾರುವ ಚಿತ್ರಪಟಗಳು. ಒಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ನಲವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದ ಈ ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬದ ಜನ ಸಿಡುಬು ರೋಗದ ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಕೇವಲ ಏಳು ಜನ ಮಾತ್ರ ಬದುಕುಳಿದರು. ಗೌಡರ ಅಣ್ಣ ಸುಬ್ಬಯ್ಯಗೌಡರ ಮರಣದ ನಂತರ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನಿಕೆ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಪಾಲಾಯಿತು. ನಡುವಯಸ್ಸಿನ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಎರಡು ವಿವಾಹಗಳ ನಂತರವೂ (ಈಗಾಗಲೇ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡಿರು ಗತಿಸಿಹೋಗಿದ್ದರು) ನೆಲ್ಲುಹಳ್ಳಿಯ ಬಡ ಹುಡುಗಿ ಸುಬ್ಬಮ್ಮನಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಸುಬ್ಬಮ್ಮನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದರು.

ಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಸಂಸ್ಕಾರದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಬಾಳು ಕಳೆದ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ, ಕಾನೂರಿನ ಹೆಗ್ಗಡಿತಿಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ದರ್ಪದ ಪರಮಾವಧಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆದಳು. ಈ ಹಿಂದೆ ಹೂವಯ್ಯನ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಕೈಹಿಡಿದ ಮೇಲೆ ಮನೆಯ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿಯನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮನೆಯ ಇತರ ಸದಸ್ಯರಾದ ನಾಗಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟಮ್ಮರ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾ, ಮನೆಯ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕದಡತೊಡಗಿದಳು. 

ಇತ್ತ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಯುವಪತ್ನಿ ಸುಬ್ಬಮ್ಮನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಆಕೆ ಬೇರೆಯವರತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತಳಾದಾಳೆಂಬ ಭೀತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಚಾಡಿ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅತ್ತಿಗೆ ನಾಗಮ್ಮನ (ಹೂವಯ್ಯನ ತಾಯಿ) ಮೇಲೆ ಕಠೋರರಾಗಿ ವರ್ತಿಸತೊಡಗಿದರು. ಹೀಗೆ, ಸುಬ್ಬಮ್ಮನ ಆಗಮನ ಕಾನೂರಿನ ದೊಡ್ಡಮನೆಯಲ್ಲಿ ವೈಷಮ್ಯ ಮತ್ತು ಕದನದ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು.

 ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡತಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸಾರಾಂಶ: 

6. ಸೇರೆಗಾರರ ಕೇಪಿನ ಕೋವಿ 

ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾನೂರು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ತಾನೇ ಪಸರಿಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ರಮಣೀಯ ದೃಶ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕಥೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುದೂರದ ದಿಗಂತದ ಉಷ: ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಶ್ರೇಣಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ಪುಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇನ್ನೂ ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿದ್ದಿತು. ಆದರೆ ಬೆಳಕಿನ ಆಗಮನ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ನಡುವೆ ಇಮ್ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಾಡುಕೋಳಿಯ ಹುಂಜವೊಂದು ಕೊನೆಗೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾರಿ ತನ್ನ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣಯಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಂಟೆಗಳನ್ನು ಆ ಹುಂಜ ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ ವೇಳೆಗೆ ಸುತ್ತಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಜಾಣ, ಗಿಳಿ ಮತ್ತು ಮಂಗಟ್ಟೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. 

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕಾನೂರು ಸೇರೆಗಾರ ರಂಗಪ್ಪ ಸೆಟ್ಟರು, ಪ್ರಣಯಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಂಟೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹುಂಜವನ್ನು ಹೇಂಟೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾ ಮರುಳುಗೊಳಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಮೋಸದ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಹುಂಜವನ್ನು ಸೆಟ್ಟರು ತಮ್ಮ ಕೇಪಿನ ಕೋವಿಯಿಂದ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದರು. ಹುಂಜ ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿ ಬಿದ್ದಿತು. ಹುಂಜ ಸತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ರಂಗಪ್ಪ ಸೆಟ್ಟರು ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾ, ಕೋವಿಗೆ ಮರು ಈಡು ತುಂಬಲು ಮುಂದಾದರು. ಆದರೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಆ ಹುಂಜಕ್ಕೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದು, ಅದು ಎದ್ದು ಓಡಿಹೋಗಿ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿತು. ಸೆಟ್ಟರು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ವಿಫಲರಾಗಿ, ಹತಾಶರಾಗಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

 ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ರಂಗಪ್ಪ ಸೆಟ್ಟರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮುಂದೊಂದು ಕಡೆ ಸೀತೆಮನೆ ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಡಿಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಟಾಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಹರ್ಷಿತರಾದ ಸೆಟ್ಟರು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಸಪ್ಪಳವಾಗುತ್ತದೆ. ರಂಗಪ್ಪ ಸೆಟ್ಟರು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಾಣಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದದ್ದು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿ ಅಲ್ಲ; ರಂಗಪ್ಪ ಸೆಟ್ಟರ ಜೀತದಾಳು ಬೈರ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಬೈರನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯ ಸಂಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಹುಂಜ ಓಡಿಹೋದ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಟ್ಟರು ಕೋವಿಗೆ ಗುಂಡು ಹಾಕಲು ಮರೆತಿದ್ದರಿಂದ ಬೈರ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ ಬೈರನು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಳಿಸಿದ್ದ ಬಗನಿ ಕಳ್ಳನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಕುಡಿದರು. ಕೊನೆಗೆ, ಸೀತೆಮನೆ ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಡಿಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಟಾ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಕಬಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೊಂಚು ಹಾಕಿದ ಅವರು ಒಬ್ಬರ ಗುಟ್ಟನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾನೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು.

 7. ಕಡೆಗೋಲು ಕಂಬದ ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ

ಕಾನೂರು ಮನೆಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತ ಅಗ್ನಿ ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಡಿಗೆಯನ್ನು ಕಾಯಿಸುವ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು. ಅತ್ತ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಒಲೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅಂಕುಶವೆಂಬತೆ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ಬೆಳಗಾಗಿದ್ದರೂ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಬ್ಬು ತುಂಬಿದ್ದಿತು. ಆ ಮಬ್ಬು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕಶಾಲೆಯ ಹಳೆಯ ಸಾಮಾನುಗಳ ನಡುವೆ ಕಡೆಗೋಲು ಕಂಬವೊಂದು ಶತಮಾನಗಳ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯೆಂಬಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಿತು. ಮನೆಯ ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸುಖ-ದುಃಖ, ಪ್ರೇಮ-ದ್ವೇಷ ಹಾಗೂ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದ ಈ ಕಂಬ, ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಆ ಮನೆಯ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಕ್ಷದ್ರ ಕಲಹಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಈ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಬಾಲಕ ವಾಸುವಿನ ತಾಯಿ, ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ತಾಯಿ, ಅವರ ಅಜ್ಜನ ತಾಯಿ,ಅವರ ಅಜ್ಜನ ಅಜ್ಜನ ಅಜ್ಜನ ತಾಯಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚಿರಪರಿಚಿತರು! ಮನೆಯ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯವೂ ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನಿನ್ನೆ ತಾನೇ ವಾಸು ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದು ತಿಂದ ವಿಷಯವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು! ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದ ವಾಸುವಿಗೆ "ವಾಸೂ, ನಿನ್ನೆ ನೀನು ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದಿದ್ದು ಹೇಳಲೇನು?" ಎಂಬ ಕಂಬದ ಧ್ವನಿ ಗತಿಸಿ ಹೋದ ಅಜ್ಜಮ್ಮನ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಸು ಹೆದರಿ ತಾನು ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೋ ಎಂದು ಕಂಗಲಾದನು. ನಾಗಮ್ಮನವರು ವಾಸುವಿನ ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಕನಿಕರದಿಂದ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು. ಆದರೆ, ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಕೇಳಿದ ವಾಸುವನ್ನು ಸಿಡುಕಿನಿಂದ ಗದರಿಸಿದಳು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ವಾಸು ಸುಬ್ಬಮ್ಮನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಬೈಯುತ್ತಾ ರಭಸದಿಂದ ಹೊರನಡೆದನು.

 ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ ನಾಗಮ್ಮನವರಿಗೆ ಕೋಪ ಭುಗಿಲೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಪುಟ್ಟಮ್ಮನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾರವಾಗಿಯೇ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದರು. ವಾಸು ಬೈದುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸುಬ್ಬಮ್ಮನೂ ಸಹಿತ ಅಗ್ನಿಪರ್ವತವಾಗಿದ್ದಳು. ಕೋಪಗೊಂಡ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಾಗಮ್ಮನವರ ನಡುವೆ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿ ತಾರಕಕ್ಕೇರುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ತನ್ನ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಕಲ್ಲುಗಡಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಪುರಾತನ ಗಡಿಗೆ ಒಡೆದು ಪಲ್ಯವೆಲ್ಲ ನೆಲಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ನಾಗಮ್ಮನವರು ಅಕ್ಕಿ ಬೀಸಲು ಆಳು ಸೇಸಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದಿದ್ದು, ಆ ಸೇಸಿಗೆ ನಾಗಮ್ಮನವರು ಕೊಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನ್ನದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟಮ್ಮನ ನಡುವೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಪುಟ್ಟಮ್ಮ ಅನ್ನದ ಬೋಗುಣಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಒಯ್ಯುವಾಗ ಅದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಅನ್ನವೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗಳದ ಕೂಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಹೆದರಿ ಸೇಸಿ ಹೊರಟುಹೋದರೆ, ಅಂಗಳದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಯಿಮರಿಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಳಿಗಳು ಆ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಾದಾಡತೊಡಗುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಟೈಗರ್ ಎಂಬ ನಾಯಿ ನುಗ್ಗಿ ದೊಡ್ಡ ಗಲಭೆಯನ್ನೇ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂಸೆಯ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಾಯಿಮರಿ ಕೆಸರಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಹುಂಜನ ಕುಟುಕಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ನೋವಿನಿಂದ ಅರಚತೊಡಗಿ, ಇಡೀ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಉದ್ವಿಗ್ನ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ದಾರುಣ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡುತ್ತದೆ. 

 8. ಬೇಲರ ಬೈರನ ಮಗ ಗಂಗಹುಡುಗನೊಡನೆ

ತಾನು ಕೇಳಿದ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಕೊಡದೆ ತನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸಿದ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಕೊಂಡು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ವಾಸು, ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಗಂಗನೊಂದಿಗೆ ಪಿಕಳಾರ ಹಕ್ಕಿ ಶಿಕಾರಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಮುಂದಾದನು. ತನ್ನ ಅಂಗಿಯ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರ, ಪೀಪಿ, ಬಳಪದ ಚೂರುಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಣದಾದ ರಬ್ಬರ್ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದ ವಾಸು, ನಂತರ ಗಂಗನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಬೈರನ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಗಂಗ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಜಾತಿಯ ಬೇಲರ ಭೈರನ ಮಗ. ಬೈರನ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ವಾಸು, ಗಂಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮುಂಚೆಯೇ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿದ್ದ ಪಿಕಳಾರ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡಿನತ್ತ ತೆರಳಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಉರುಳಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ವಾಸು ಆತುರ ತೋರಿದಾಗ, ಆ ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ವಾಸು ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸಿದನು. ಇನ್ನು ಗೂಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಮರಿಗಳನ್ನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಗೂಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಿಗಳೂ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದವು. ಗಂಗನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಕದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ವಾಸುವಿನ ಶಂಕೆ. ಆದರೆ, ಗಂಗ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ವಾಸು ಬೈರನ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಗಂಗನ ತಾಯಿ ಸೇಸಿ ಹಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಎಸೆದಾಗ ಗಂಗನ ಕಳ್ಳಾಟ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗೆಳೆಯನ ಮೋಸದಿಂದ ಕೆರಳಿದ ವಾಸು, ಆತ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನೆಂಬ ಮೈಲಿಗೆಯನ್ನೂ ಮರೆತು ಗಂಗನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗುದ್ದು ಕೊಟ್ಟು ಅಳುತ್ತಾ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಗಂಗನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಸೆಗಣಿಯನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ಹಿತ್ತಲ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಮನೆ ಸೇರಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆಯ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಆರ್ತನಾದದ ಗದ್ದಲವೇ ವಾಸುವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತದೆ.

9. ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ದರ್ಬಾರು

ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಮನೆಯ ಜಗಲಿ ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಮಾಗಮಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಜೋಯಿಸರಾದ ವೆಂಕಪ್ಪಯ್ಯನವರು ಗೋಡೆಯ ಪಕ್ಕದ ಮಣೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರ ಎದುರು ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಒಕ್ಕಲು ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಗನ ಮದುವೆಗಾಗಿ ಚಂದಯ್ಯಗೌಡರ ಹತ್ತಿರ ಸಾಲ ಕೇಳಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕಳ್ಳು ಇಳಿಸುವ ಕಸುಬಿನ ತಿಮ್ಮ ತನ್ನ ನಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಇವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ತಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು, ಕಿವಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರದ ಗಂಭೀರತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತುಗೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಮಗ ಓಬಯ್ಯನ ಮದುವೆಗೆ ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಾ ಚಂದ್ರಯ್ಯ ಗೌಡರಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ, ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಹಳೆಯ ಸಾಲದ ಲೆಕ್ಕ ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಅದು ತೀರುವತನಕ ಹಣ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಧಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಜೋಯಿಸರು ಸಹ ಸಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ತತ್ವ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಗೌಡರನ್ನೇ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕಲಹ, ಮಕ್ಕಳ ಆಧುನಿಕ ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಾಗೂ ಬಡ ಒಕ್ಕಲಿನ ದೈನ್ಯಸ್ಥಿತಿ - ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಹೊತ್ತಿನ ದರ್ಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡವು. ಕೊನೆಗೆ, ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ಯಾವುದೇ ಸಹಾಯ ಸಿಗದೆ ಹತಾಶರಾಗಿ, ಕುಬ್ಜರಾಗಿ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಡಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಅಂಗಳದ ಕಲ್ಲುದೇವರು ಹಾಗೂ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಮನಸ್ಸು ಎರಡೂ ಆ ಬಡ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಕರಗದೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದವು.

10. ಬಿಂಕದ ಸಿಂಗಾರಿ

ಮುತ್ತಳ್ಳಿ ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರು ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಜಗಲಿಗೆ ಬಂದರು. ಆಗ ಸಮಯ ಹತ್ತೂವರೆ ದಾಟಿತ್ತು. ಅವರು ನಾಮದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪದ್ಮಾಸನ ಹಾಕಿ ಪೂಜೆಗಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತರು. ಅವರ ಮಗಳು ಸೀತೆ ಅಂಗಳದ ತುಳಸಿ ಪೀಠವನ್ನು ಕೆಂಪು ಬಿಳಿ ನಾಮಗಳಿಂದಲೂ ಹಾಗೂ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಬಣ್ಣದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು. ಮಗಳ ಈ ಕುಶಲತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಭಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮಗಳ ಮೇಲಿನ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಗೌಡರ ಶರೀರ ಬೊಜ್ಜಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಓಜಸ್ಸು ನಲಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಅರ್ಧನಗ್ನ ವಿಗ್ರಹ ಗಂಭೀರರಿಗೆ ಗೌರವಭಾವವನ್ನಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ , ಲಘು ಪ್ರಕೃತಿಯವರಿಗೆ ವಿನೋದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರು ಮೈಮೇಲೆ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾಮಗಳು ಅವರ ಶರೀರ ಸುಖಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದವು. 

ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರು ಬೆತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಳೆಯ ನಾಮದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದರು. ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಆಧುನಿಕರಿಗೆ 'ಮತಭ್ರಾಂತಿಯ ಮದ್ದಿನ ಮನೆ'ಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥರಿಗೆ 'ಶಾಂತಿಯ ಎಲೆಮನೆ'ಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. ನಾಮದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು-ಬಿಳಿ ನಾಮದ ಕಡ್ಡಿಗಳು, ತುಳಸಿ ಮಾಲೆ, ಸಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿ, ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಹುಳುಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದವು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೈಮೇಲೆ ನಾಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೂಜೆಗೆ ಕುಳಿತರಾದರೂ, ಆ ಪೂಜೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರು ಚಿನ್ನಯ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿದ ಗೌಡರು, ಮಗಳು ಸೀತೆ ತಂದ ಹಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಆ ದಿನ ಸೀತೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕಳೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಹೂವಯ್ಯನ ಆಗಮನ! 

ಇತ್ತ ತನ್ನಣ್ಣ ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಕರೆದುತರಲು ಹೋಗಿರುವುದು ಸೀತೆಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ತಂದೆಯ ಪೂಜೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಸೀತೆಯ ಹೃದಯ ಹೂವಯ್ಯನ ಆಗಮನದ ಸಡಗಡದಿಂದ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೂವಯ್ಯ ಬರುತ್ತಾನೆಂಬ ಸಡಗರದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಸಿ ಕೂದಲಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ, ಆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ತಾನೇ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸಮಯ ಕಳೆದಳು. ಈ ನಡುವೆ ಅವಳ ಪುಟ್ಟ ತಂಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸೀತಗೆ ತಂಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಸಿಟ್ಟು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಮೊದಲು ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡರೂ ನಂತರ ಹೂವಯ್ಯ ಬಾವ ಬರುವ ಸಂಭ್ರಮದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದಳು ಸೀತೆ.

ಸೀತೆಯೇನೋ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕುಂಕುಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಚೇಷ್ಟೆಯಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯ ಕುಡಿಕೆ ಉರುಳಿ ಚಾಪೆಯೆಲ್ಲ ಎಣ್ಣೆಮಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಸೀತೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅಡೆತಡೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಕಿಟಕಿಯತ್ತಲೇ, ಅಂದರೆ ಹೂವಯ್ಯ ಬರುವ ದಾರಿಯತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗಾಡಿಯ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕಮಾನು ಗಾಡಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಸೀತೆಯ ಉತ್ಕಂಠತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. 

ಗಾಡಿಯೇನೋ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಸೀತೆಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಗಾಡಿಯಿಂದ ಇಳಿದವರೆಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಳವಳ ತುಂಬಿದ್ದಿತು. ಹೂವಯ್ಯ ಚಿನ್ನಯ್ಯನ ಆಸರೆ ಪಡೆದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಸೀತೆ ಗಾಬರಿಯಾದಳು. ಗಾಡಿ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದ ವಿಷಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಗಾಡಿ ಉರುಳಿ ಪೆಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೂವಯ್ಯ ಮಾತ್ರ ನಗುಮುಖದಿಂದಲೇ ತನಗೆ ಟ್ರಂಕು ತಗುಲಿ ಸಣ್ಣ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳಿ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೀತೆಯನ್ನು. 

ಹೂವಯ್ಯನಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಹಾಸಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿಂಗಪ್ಪಗೌಡರು ನಡೆದ ಅಪಘಾತದ ವಿಷಯವನ್ನು ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ರಾಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನಯ್ಯ ಹೂವಯ್ಯನ ಉಪಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.ಸೀತೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಿದಳು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಹಬ್ಬದೂಟ ಉಂಡವರು ಶ್ಯಾಮಯ್ಯಗೌಡರು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಾತ್ರ.

11. ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಸಂಸಾರ ಶೂಲ

ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ಕಾನೂರಿನ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಬಳಿ ಸಾಲ ಕೇಳಲು ಹೋಗಿದ್ದರಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಸಾಲವನ್ನು ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ವಿಫಲರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯತ್ತ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾಗದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಣಿದು ಹೋಗಿದ್ದ ಅವರು ಅಷ್ಟೇ ಅಸಹಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಲೂ ಸೋತು ಹೋಗಿದ್ದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ಚಿಂತೆಗಳು ದುಸ್ವಪ್ನಗಳಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಹೆಂಡತಿ, ದರ್ಪದ ಮಗ ಓಬಯ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಾಥ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಮಗಳು—ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ತಮ್ಮ ಬದುಕು ಕೊನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತಲ್ಲ. ಈ ಮುದಿತನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿತ್ತಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗಿದರು. ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ತೋರಿಸುವಂತೆ ಕೆಲವರು ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ದೇವರ ಆಸರೆಯನ್ನು ನೆಮ್ಮಿದ ಅವರು ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ದೇವರನ್ನೇ ಬಲವಾಗಿ ನೆಮ್ಮಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರು.ದೇವರಿಗೆ ಹರಕೆ ಹೊರುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟರು.

ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ಮನೆ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೀರವ ಮೌನ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಮಗಳು ಅಳುವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲಂತೂ ಅವರ ಜಾಂಘಾಬಲವೇ ಉಡುಹೋಗಿತ್ತು. ಅವರ ಮಗಳು ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದಳು. 

ಇತ್ತ ಓಬಯ್ಯ ತಂಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ತಂಗಿಗೆ ಅಣ್ಣನೆಂದರೆ ಹುಲಿಯನ್ನು ಕಂಡಷ್ಟು ಭಯ. ಓಬಯ್ಯ ತಂದೆ ಮಲತಾಯಿಯರನ್ನು ನಿರ್ಧಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡಂತೆಯೇ, ಮಲತಂಗಿಯನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ರೋಗಿತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಬದಲು, ತಂಗಿಯನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಚಂದ್ರಮೌಳೇಶ್ವರನಿಗೆ ಮುಡಿಪು ಕಟ್ಟಲೆಂದು ಆಕೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಡಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಗ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವೆಂಕಟಪ್ಪಯ್ಯನವರಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಜೇಬಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡನು. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಮಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ವಿಹ್ವಲರಾಗಿ ತಲೆಗೆ ಕೈಹೊತ್ತು ಕೂತರು. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಓಬಯ್ಯನಿಗಿಂತ ‘ಕರಿಯ’ ಎಂಬ ನಾಯಿಯೇ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಆಸರೆಯಾಗಿತ್ತು. 

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಬಳಿ ಕಾಗೆ ‘ಕಾ ಕಾ’ ಎಂದು ಕೂಗುವುದು ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ಅತೀವ ಭೀತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಗೆ ಸುಡುಗಾಡಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಕೂಗುತ್ತಿರುವುದು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯ ಸಾವಿನ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಳಿದು ಹೋದರು. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮಗಳ ರೋದನ ಕೇಳಿದ ಮೇಲಂತೂ ಅವರ ಜಂಘಾಬಲ ಉಡುಗಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಜೀವ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವಳಿಗೆ ಉಪಚರಿಸಲು ಮುಂದಾದರು ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು. 

ಇತ್ತ ಕಾನೂರಿನ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯಿದ್ದರೂ ಸುಖವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಬ್ಬಮ್ಮನ ದಿಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಮನೆ ಅಶಾಂತಿಯ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಶ್ರೀಮಂತ ಮನೆತನದಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡಂದಿರನ್ನು ತಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಅನುಭವವಿದ್ದ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ಈಗ ಸುಬ್ಬಮ್ಮನ ಸಣ್ಣತನದಿಂದಾಗಿ ನಲುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಇದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವರ ಒಳಮನಸ್ಸು ಬೇರೆ ಕೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಮನೆಯ ಕಲಹಗಳಿಂದ ಸ್ಫೋಟಿಸುವ ಕೋಪದ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಚಂದ್ರಯಗೌಡರು. ಮೇಲೋಗರ ಸೀದುಹೋಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಕಾರಣವನ್ನೇ ನೆಪವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸುಬ್ಬಮ್ಮನನ್ನು ಅಮಾನುಷವಾಗಿ ಹೊಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೆಕ್ಕಿಯ ಕೋಳಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಥಳಿಸಿದರು. ಅವರ ಕ್ರೌರ್ಯ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೆಕ್ಕಿಯ ಕೋಲು ಕೂಡ ಮುರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸುಬ್ಬಮ್ಮನ ಕೈ ಬಳೆ ಹೊಡೆದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಸುಬ್ಬಮ್ಮನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಪುಟ್ಟಮ್ಮ ನಾಗಮ್ಮರಿಗೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಕೋಪವನ್ನು ಕಂಡು ದಿಗಿಲುಗೊಂಡು ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ವಾಸು ಚಂದ್ರಯ್ಯ ಗೌಡರ ಬಳಿ ಬಂದು ಬೇಡ ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಎಂದು ಗೊಗರೆದು ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಸೇರೆಗಾರ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರು ಒಳ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದು ಸುಬ್ಬಮ್ಮನನ್ನು ಹೊಡೆಯದಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಪರಕೀಯರಾದ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರು ಬಂದುದರಿಂದಲೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗ ವಾಸುವಿನ ಆರ್ತನಾದದಿಂದಲೂ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. 

12. ಕಳ್ಳಂಗಡಿ 

ಓಬಯ್ಯ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಸುಖೀ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅವರ ತರುಣ ಮಗ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಜೀವಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಮಗನಾಗಿದ್ದ ಓಬಯ್ಯ, ಮನೆಯ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ,  ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾದವು ಅವನ ತಂದೆ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಹಠಾತ್ ಮದುವೆಗಳು.  ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರು ಓಬಯ್ಯಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಪಾರ ಹಣವನ್ನು 'ತೆರ'ವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು (ವಧುದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ) ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮದುವೆಯಾದುದು ಓಬಯ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಲಕಿ ಒಡೆದು ಹಾಕುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಕಷ್ಟದ ದುಡಿಮೆ ಹೀಗೆ ದುಂದುವೆಚ್ಚವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು  ಹತಾಶನಾದ  ಓಬಯ್ಯ ಸಂಸಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಉದಾಸೀನಭಾವ ತಳೆದು ದುಶ್ಚಟಗಳ ದಾಸನಾದನು. ಮನೆಯಿಂದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕದ್ದು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಕಳ್ಳು-ಸಾರಾಯಿ ಕುಡಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

 ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಓಬಯ್ಯನಿಗೆ ಗಂಗೆಯ ಭೇಟಿಯಾದದ್ದು ಒಂದು ವಿಶೇಷ. ಓಬಯ್ಯನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ  ಈ ಭೇಟಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ತಿರುವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಓಬಯ್ಯ ಆಶ್ರಯಕ್ಕಾಗಿ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರ ಪ್ರೇಯಸಿ ಗಂಗೆಯ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಹೋದವನು, ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮಾಯೆಯ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು  ಕಳ್ಳು-ಸಾರಾಯಿಯ ದಾಸನಾದಂತೆಯೇ, ಗಂಗೆಯ ದಾಸನೂ ಆಗಿ ಬಿಟ್ಟನು. .ಗಂಗೆಯ ಚತುರ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವಳು ನೀಡಿದ 'ನೊರೆಗಳ್ಳು' ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರುಳು ಮಾಡಿ ಗಂಗೆಯ ವಶವಾಗಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ಬಿಡಾರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಓಬಯ್ಯ ಹಳೆಯ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗನಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಲೌಕಿಕ ಸುಖದ ಹೊಸ ಅನುಭವ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಲಾಸಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ತಂದೆಯ ಮದುವೆಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣ ಅವನಿಗೆ ಬಹುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಅವನ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಅಧೋಗತಿ ಮಾತ್ರ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. 

ಒಮ್ಮೆ ಓಬಯ್ಯ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಕುಡಿತದ ಹಂಬಲದಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನದ 'ದೇವರ ಮೀನನ್ನು' ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪಿನ ಗುಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕದ್ದು ತಂದನು. ಇದು ಅವನ ನೈತಿಕ ಪತನದ ತುತ್ತತುದಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಕಳ್ಳಂಗಡಿಗೆ ಹೋದ ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಅಸಹ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣ, ಸಾಲದ ತೊಂದರೆ ಮತ್ತು ಜನರ ಮೃಗೀಯ ವರ್ತನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ.  ಕುಡಿತದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಓಬಯ್ಯ ದೇವರ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಡಗವನ್ನೂ ಅಡವಿಟ್ಟು,  ತನ್ನ ಮಲತಾಯಿಯ ಮರಣದ ವಾರ್ತೆ ಕೇಳಿದರೂ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಕೊನೆಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ತೂರಾಡುತ್ತಾ, ಸಾಗಿದ ಓಬಯ್ಯ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ  ಪತನದ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದನು. 

13. ಕಾನುಬೈಲಿನ ಕಳ್ಳುಗೊತ್ತು

 ಜಗತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿತ್ತು. ಸೂರ್ಯ ಆಗಲೇ ಮುಳುಗಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ಕೆನ್ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಿತು. ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸುತ್ತದ್ದಂತೆಯೇ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಾಡು ಮತ್ತು ದನಗಳ ಕೂಗು ನಿಂತು, ಕಾಡಿನ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ದುಂಬಿಗಳ ಝೇಂಕಾರ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು.

ಕಾನುಬೈಲು ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ತಾಣ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಆಗುಂಬೆ ಘಾಟಿ, ಕುಂದದ ಗುಡ್ಡ, ಕುದುರೆಮುಖ ಮುಂತಾದ ಶಿಖರಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ.

ಇತ್ತ, ಕಾನುಬೈಲಿನ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹಳೆಯಪೈಕದ ತಿಮ್ಮನು ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರಿಗಾಗಿ 'ಬಗನಿ' ಮರದ ಕಳ್ಳನ್ನು ಕಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಗನಿ ಮರದಿಂದ ಕಳ್ಳು ಇಳಿಸುವಲ್ಲಿ ತಿಮ್ಮನ ಕೌಶಲ್ಯ ಮೆಚ್ಚುವಂತಹದ್ದು. ತಿಮ್ಮನ ಜಾತಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರುವ ಕಲೆಯದು. ಇತರ ಜಾತಿಯವರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಜಾತಿಭ್ರಷ್ಟರಾಗುವ ಭಯವಿತ್ತು.
ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರೊಂದಿಗೆ ತಿಮ್ಮನ ಸಂಬಂಧ ತುಂಬಾ ವಿಶೇಷವಾದುದು. ತಿಮ್ಮನು ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ನಂಬಿಕಸ್ತ ಆಳು. ಆತನ ಈ ವಿಶೇಷ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದಾಗಿಯೇ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಅವನಿಗೆ ಸಾಲ, ಎತ್ತು, ಗದ್ದೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ರಿಯಾಯಿತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ಯಾರೋ ತಿಮ್ಮನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಗನಿ ಮರಕ್ಕೆ ಮಡಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಕಳ್ಳು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಒಂದು ಸಲ ತಿಮ್ಮನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಿಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಇದರ ಜಾಡು ಬಲ್ಲ. ತನ್ನ ಜಾತಿಯವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ಯಾರಿಗೂ ಈ ವಿದ್ಯೆ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ. ಇದು ಬೇಲರ ಬೈರನದೇ ಸಾಹಸ ಎಂಬುದು ಅವನ ಮನವರಿಕೆ. 

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬೇಲರ ಬೈರನು ಲೈಸನ್ಸ್ ಇಲ್ಲದೆ ಕಳ್ಳಬಗನಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ಮೊದಲು ಭೈರನ ಕಳ್ಳಿನ ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ತಿಳಿಯದ ತಿಮ್ಮನು ಕಳ್ಳನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಅದೇ ಬೈರನ ಸಹಾಯವನ್ನೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು!

ಸೇರೆಗಾರ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬೈರನೇ ಕಳ್ಳನೆಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಕಳ್ಳು.ಕದಿಯುವಾಗ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬೈರನು ಅವರಿಗೆ ಕಳ್ಳು ಕೊಟ್ಟು ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಉಪಚರಿಸಿದ್ದನು. ಹೀಗಾಗಿ ರಂಗಪ್ಪಸೆಟ್ಟರು ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಮೌನವನ್ನೇ ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. 

 ಹೀಗಿರುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಲ, ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿದಾಗ ದೂರದ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಂಡು ತಿಮ್ಮನು ಹೆದರಿ ಬಿಟ್ಟನು.ಮಲೆನಾಡಿನ ಜನರಲ್ಲಿರುವ ದೆವ್ವಗಳ ಕಲ್ಪನೆ ತಿಮ್ಮನನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದೆವ್ವಗಳು ಹೆಣವನ್ನು ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅವನು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ್ದರೆ ಅದು ಕಾಡು ಹಕ್ಕಿಯ ಕೂಗು ಎಂಬ ಸತ್ಯ ತಿಮ್ಮನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಭಯಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಡಿನ ಹಕ್ಕಿಯ ಕೂಗು ಕೂಡ ತಿಮ್ಮನಿಗೆ ದೆವ್ವದ ಅರಚಾಟದಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಭಯದಿಂದ ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದ ಅವನಿಗೆ ಕಾನುಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಧೈರ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ.

ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಎನ್ನುವುದು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿತ್ತು.ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಕಾನುಬೈಲಿನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ವಾತಾವರಣ ತುಂಬ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದಿತು. ನಾಗಮ್ಮನವರು ಅಳುತ್ತಾ, ತುಳಸಿ ಕಟ್ಟೆಗೆ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಶಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ ಎಂಬ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕುತ್ತದೆ. 

14. ಹಳತು ಹೊಸತು ಸೇರಿದರೆ

ಮುತ್ತಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಾನೂರಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಿದ್ದ ಗಾಡಿಯ ಪ್ರಯಾಣ ಹೂವಯ್ಯನ ಬೆನ್ನುನೋವಿನ ಕಾರಣದಿಂದ ತಡವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದು ಹೂವಯ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಮಯ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಪ್ತಸ್ನೇಹಿತ ಮುತ್ತಳ್ಳಿಯ ಚಿನ್ನಯ್ಯನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು. ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಶಾಮಯ್ಯಗೌಡರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮುತ್ತಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಗ್ರಹಾರದ ಜೋಯಿಸ ವೆಂಕಪ್ಪಯ್ಯನವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. 

ವೆಂಕಪ್ಪಯ್ಯಜೋಯಿಸರು ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ- ತಂತ್ರಗಳ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದವರು. ಆದರೆ, ಹೂವಯ್ಯ ಮಾತ್ರ ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವನು. ಹೀಗಾಗಿ, ಹೂವಯ್ಯನ ವಿಚಾರಗಳು ಜೋಯಿಸರಿಗೆ ಅಸಹನೀಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಳ್ಳಿಗರ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಈ ಜೋಯಿಸರ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ಹೂವಯ್ಯನಿಗೆ ಉಪನಿಷತ್ತು ಮತ್ತು ಗೀತೆಗಳ ಜ್ಞಾನ ತಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎಂಬ ಭಯವೂ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೂ ವೆಂಕಪ್ಪಯ್ಯಜೋಯಿಸರು ಹೂವಯ್ಯನ ಬೆನ್ನುನೋವಿಗೆ ಮಂತ್ರ-ತಾಯಿತದ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಿದರು. 
ಆದರೆ, ಹೂವಯ್ಯನು ಜೋಯಿಸರ ಮೌಢ್ಯದ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದನು. "ಔಷಧಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿ ಎನ್ನುತ್ತೀರಲ್ಲ, ಇದು ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರ?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಹೂವಯ್ಯ, ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಜನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದನು. 
ಚರ್ಚೆಯ ನಡುವೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವು ನೆನಪಾಗಿ ಮೃದುವಾದ ಹೂವಯ್ಯ, ತನ್ನ ತಂದೆ ತೀವ್ರ ಜ್ವರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಜೋಯಿಸರ ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರದ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ಬಂದು, ಚಳಿ ತಗುಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಜೋಯಿಸರ ಉದ್ದೇಶ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಅಜ್ಞಾನವು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಆದರೆ ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. 
ಇತ್ತ, ಜೋಯಿಸರು ಕಾನೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಟು ವಾಸ್ತವಗಳು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕುಂಬಾರ ನಂಜ ಕುಡಿದು ಅಮಲೇರಿ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಕಿವಿ ಹರಿದು ಬುಗುಡಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಘಟನೆಯು ಅಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಡಿತದ ವ್ಯಸನ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಶೋಷಣೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಂಜ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿಯ ಮೈಲಿಗಲ್ಲನ್ನೇ ತನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒದೆದುದನ್ನು ಕಂಡು ಧರ್ಮದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ಜೋಯಿಸರು ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು

ಇತ್ತ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಯ್ಯಗೌಡರ ಮಗ ಓಬಯ್ಯ ಕುಡಿದು ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು.

ಗಾಡಿ ಕಾನೂರು ತಲುಪಿದಾಗ ಹೂವಯ್ಯನಿಗೆ ಅಪಘಾತವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಪುಟ್ಟಣ್ಣಹೇಳಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಹೂವಯ್ಯನ ತಾಯಿ ನಾಗಮ್ಮನವರು ರೋದಿಸುತ್ತಾ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರನ್ನು ಶಪಿಸತೊಡಗಿದರು. 

ಅತ್ತ ಚಂದ್ರಯ್ಯಗೌಡರು ಕುಡಿದು ಅಮಲೇರಿ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. 





ಮಾಯಾ ಲೋಕ – ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ | 1, 5, 8 ಅಂಕದ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು | BA ಕನ್ನಡ ಪರೀಕ್ಷಾ ನೋಟ್ಸ್

ಮಾಯಾ ಲೋಕ – ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಎಂಟು ಅಂಕದ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ೧. ಹಕ್ಕಿಪಿಕ್ಕಿಗಳು ಹುಂಡುಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ. ಉತ್ತರ: ಕೆ...