ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ: ಬದುಕು, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನುಸಂಧಾನ
ಅಧ್ಯಾಯ 7: ತಾಳೆಗರಿಯ ರಹಸ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಜ್ಞಾನದ ಮರುಶೋಧನೆ
ಪಶ್ಚಿಮ ಕೋಟೆಯಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ, ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿದ್ದು ಊರಿನ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ. ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಅಪರೂಪದ ತಾಳೆಗರಿಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಈಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಆ ನಿಗೂಢ ನೆರಳು ಯಾರು ಮತ್ತು ಅದರ ಉದ್ದೇಶವೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
"ಅನ್ವಿತಾ, ಈ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕೃತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಆ ಕಪ್ಪು ನೆರಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಬದುಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯವಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ," ಎಂದ ವಿಕ್ರಮ್.
ಹಳೆಯ ಎಲೆಗಳ ಹೊಸ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
ತಾಳೆಗರಿಗಳು ಶತಮಾನಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಪುಡಿಯಾಗುವ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ಅನ್ವಿತಾ ತನ್ನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದಳು. ವಿಶೇಷವಾದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಡಿಸಿ, ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದಳು.
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಆ ಹಳೆಯ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಓದಲು ಕುಳಿತರು. ಅನ್ವಿತಾಳ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ತಾರ್ಕಿಕ ಚಿಂತನೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಾದವು.
ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ವಿಷಯ ಕೇವಲ ರಾಜರ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಆ ಕಾಲದ ಪ್ರಗತಿಪರ **'ಜಲ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿ'**ಯ ರಹಸ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದವು! ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯವನ್ನು ತಡೆದು, ಬರಗಾಲದಲ್ಲೂ ಹಸಿರನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಾವ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಅದರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಾಲು ಹೀಗಿತ್ತು:
"ಭೂಮಿಯ ಒಡಲ ಬಾಯಾರಿಕೆ ನೀಗಿಸಲು,
ಆಕಾಶದ ಹನಿಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಸೇರಿಸು.
ಮೂರು ಹಳ್ಳಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಜಾಗದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ,
ಎಂದೂ ಬತ್ತದ ಜಲದ ಹಣತೆ ಉರಿಯುತಿದೆ..."
ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ
"ಇದರ ಅರ್ಥ ತುಂಬಾ ಸರಳ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ ವಿಕ್ರಮ್," ಅನ್ವಿತಾ ವಿವರಿಸಿದಳು. "ಇದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅಂತರ್ಜಲ ಮರುಪೂರಣ (Rainwater Harvesting) ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ನೀರಾವರಿ ಪದ್ಧತಿಯ ಸೂತ್ರ. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಒಣಗುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗೆ ಇದು ಜೀವ ತುಂಬಬಲ್ಲದು. ಇಲ್ಲಿ 'ಮೂರು ಹಳ್ಳಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಜಾಗ' ಎಂದರೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದ ಹತ್ತಿರದ ಒಣ ಭೂಮಿ!"
ಈ ಜ್ಞಾನ ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ರೈತರಿಗೆ ತಲುಪಿದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಆಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಮರೆಮಾಚಿ, ಆ ಜಾಗವನ್ನು ತನ್ನ ವಶ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೋ ಭೂಮಾಫಿಯಾ ಆ ಕಪ್ಪು ನೆರಳಿನ ಹಿಂದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಶಂಕೆ ವಿಕ್ರಮ್‌ಗೆ ದೃಢವಾಯಿತು.
"ನಾವು ನಾಳೆ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಆ ಮೂರು ಹಳ್ಳಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು," ವಿಕ್ರಮ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.
ಅವರು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದ ದೀಪವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಮಲಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದಾಗ, ಕಿಟಕಿಯ ಗಾಜು 'ಠಕ್' ಎಂದು ಸದ್ದಾಯಿತು. ಹೊರಗೆ ಆ ಕತ್ತಲೆಯ ನೆರಳು ಇವರನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತಿತ್ತು. ಇವರ ಮುಂದಿನ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಈಗ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ