ಯಾರೂ ಅರಿಯದ ವೀರ
* ಕುವೆಂಪು
ಆಷಾಡ ಮಾಸದ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ. ಮಳೆ ಜರೆಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಾ ಇಡೀ ಮಲೆನಾಡನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕಗ್ಗತ್ತಲು ಎಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಕಣ್ಣು ಚುಚ್ಚಿದರೂ ದಾರಿ ಕಾಣದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ. ಸುಬ್ಬಣ್ಣಗೌಡರು ಜಗಲಿಯ ಮೇಲೆ ಜಮಖಾನ ಹಾಸಿ ಕುಳಿತು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲಿಂಗನು ಲಾಟೀನು ಹಿಡಿದು ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು, "ಅಯ್ಯಾ, ಹೊಳೆ ನೀರು ಏಳನೇ ಮೆಟ್ಟಲಿಗೆ ಏರಿದೆ!" ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಗೌಡರು ತಟಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಹೊಳೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು. ಅಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ನೊರೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ನೀರು ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಲಾಟೀನಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನದಿಯ ಅಲೆಗಳು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದವು. ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನೀರು ಆರನೇ ಮೆಟ್ಟಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಐದನೇ ಮೆಟ್ಟಲಿಗೆ ಏರಿತು. ಲಿಂಗನು ನಿನ್ನೆಯ ಅನಾಹುತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದ: "ಕೆರೆಹಳ್ಳಿಯೆಲ್ಲಾ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದೆಯಂತೆ, ರಂಗಪ್ಪಗೌಡರ ಮಗ ರಾಮು ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವಂತೆ." ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗೌಡರ ಮುಖ ಗಂಭೀರವಾಯಿತು. ಊರಿನ ಮೇಲೆ ಕವಿದಿರುವ ಗಂಡಾಂತರ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
### **೨. ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಆತಂಕದ ಛಾಯೆ**
ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಗೌಡರು ಆಲೋಚನಾಮಗ್ನರಾದರು. ಅತ್ತ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಬ್ಬಣ್ಣಗೌಡರ ಹೆಂಡತಿ ನಾಗಮ್ಮ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ೧೨ ವರ್ಷದ ತಿಮ್ಮು ಮತ್ತು ೮ ವರ್ಷದ ಸೀತೆ, ಹೊಳೆ ಏರುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ರಾಮು ನಾಪತ್ತೆಯಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗಿಡುವ ಬದಲು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಅರಳಿದ್ದವು. ನಾಗಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದರು.
ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಲಿಂಗನನ್ನು ಗೌಡರು ಮತ್ತೆ ನೀರು ನೋಡಲು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಲಿಂಗನ ಕಾಲೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೋಟು, ನಡೆವಾಗ ಕುಂಟುತ್ತಿದ್ದರೂ ಗೌಡರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಳೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ನೀರು ಈಗ ನಾಲ್ಕನೇ ಮೆಟ್ಟಲಿಗೂ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಅಪಾಯ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೇ ಬಂದಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣ ಗೌಡರು ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದನಗಳ ಕಣ್ಣಿ ಬಿಚ್ಚಲು ಆದೇಶಿಸಿದರು.
### **೩. ಲಿಂಗನ ನೋವಿನ ಕಥೆ**
ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಮಕ್ಕಳು ಲಿಂಗನ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತರು. ಸೀತೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕೇಳಿದಳು, "ಲಿಂಗ, ನಿನ್ನ ಕೈ-ಕಾಲುಗಳ ಗಂಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಕಲೆಗಳೇನು?" ಲಿಂಗನ ಮುಖ ಬಾಡಿತು, ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದವು. "ಇದು ಜೈಲಿನ ಕೋಳ ಹಾಕಿದ ಗುರುತು ಸೀತಮ್ಮ," ಎಂದು ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದನು.
ತಾನು ಹಿಂದೆ ಮಾವಿನಹಳ್ಳಿಯ ರಂಗೇನಾಯ್ಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀತಕ್ಕಿದ್ದಾಗ, ಕುಡಿತದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನರ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಗಿ, ತಾನು ಬಡವನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದನು. ತಾನು ಜೈಲಿನಿಂದ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತು, ಮಗ ನಾಗ ಅನಾಥನಾಗಿದ್ದನು. "ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದುಕಿಸಿದರು," ಎಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು. ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿತು. "ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಡ" ಎಂದು ತಿಮ್ಮು ಅವನಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟನು.
### **೪. ಪ್ರವಾಹದ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮತ್ತು ದೋಣಿಯ ಪಯಣ**
ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವಿಕೋಪಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಗಾಳಿ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಬೀಸತೊಡಗಿತು. ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲ ಗೋಡೆ ಕುಸಿದು ನೀರು ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿತು. ಮನೆಯವರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದರು. ಲಿಂಗ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿ ದೋಣಿಯನ್ನು ತಂದು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೋಣಿ ಹತ್ತಿದರು. ಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ದೋಣಿಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಕೆಲಸದವಳು ಸೋಮಕ್ಕ ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಗಂಟು ತರಲು ಹೋದವಳು ಮರಳಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಭಾಗವೊಂದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿತು. ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯ ಆರ್ಭಟದ ನಡುವೆ ದೋಣಿ ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು.
### **೫. ಗುಪ್ತ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ**
ನದಿಯ ಮಧ್ಯೆ ದೋಣಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಾಗ ಭಾರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಳುಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿತು. ಎಲ್ಲರೂ "ರಾಮ ರಾಮ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಅಳತೊಡಗಿದರು. ಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನೂ ನದಿಗೆ ಎಸೆದರು, ಆದರೂ ದೋಣಿ ಹಗುರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಲಿಂಗನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು—ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ದೋಣಿಯಿಂದ ಇಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಯುವುದು ಖಚಿತ.
ತನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ಯಜಮಾನರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ತನ್ನ ಧರ್ಮವೆಂದು ಲಿಂಗ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಮಗ ನಾಗನ ಮುಖ ನೋಡಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮರುಗಿದರೂ, ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ "ರಾಮ ರಾಮ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ನದಿಗೆ ಹಾರಿದನು. ಲಿಂಗ ಹಾರಿದ ನಂತರ ದೋಣಿಯ ಭಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅದು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನುಗ್ಗೇಹಳ್ಳಿಯ ದಡ ತಲುಪಿತು.
### **೬. ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಗೂಢತ್ಯಾಗ**
ದಡ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಲಿಂಗ ಕಾಣದಿರುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತು. ನಾಗನು "ಅಪ್ಪಾ" ಎಂದು ಗೋಳಿಟ್ಟನು. ಗೌಡರ ಎದೆ ನಡುಗಿತು, "ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬೆಳಕೇ ಹೋಯಿತು" ಎಂದು ಹಲುಬಿದರು. ಆದರೆ ಅದ್ಭುತವೆಂಬಂತೆ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಲಿಂಗ ಮರಳಿ ಬಂದನು! ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕೆಸರು, ಬಳಲಿ ಬೆಂಡಾಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಾಣ ಬಂದಂತಾಯಿತು.
ಗೌಡರು "ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಲಿಂಗ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ "ದೋಣಿ ಅಲುಗಾಡಿದಾಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಿದ್ದೆ ಅಯ್ಯಾ, ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ದಿಣ್ಣೆಯೊಂದು ಸಿಕ್ಕಿತು" ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದನು. ತಾನು ಜೀವ ಕೊಟ್ಟಾದರೂ ಯಜಮಾನರ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಹಾರಿದ್ದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆ "ಯಾರೂ ಅರಿಯದ ವೀರ"ನ ತ್ಯಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿತು. ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ "ಲಿಂಗ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದೆ" ಎಂದು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೆ ಇದು.
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ