"ಜೀವನವೆಂಬುದು ಒಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯ, ಅದರ ರಸದರ್ಶನವೇ ಕಗ್ಗ..."
ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ! ಮುಖಪುಟದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು, ಮುಖಪುಟದ ಚಿತ್ರದ ಕೆಳಗಡೆ ಈ ಮುಂದಿನ ಪೀಠಿಕೆ ಮತ್ತು 1 ರಿಂದ 20 ರವರೆಗಿನ ಕಗ್ಗಗಳ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪೇಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಬಿಡಿ:**ಪೀಠಿಕೆ:**
ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ (ಡಿವಿಜಿ) ಅವರ ಮೂಲ ಕೃತಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಸುಲಭ ಕೈಪಿಡಿಯಾಗಿ ಈ ವಿಶೇಷ ಸರಣಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಪದ್ಯದ ಪದಶಃ ಅರ್ಥ, ಒಳನೋಟ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
#### ಪದ್ಯ 1
> ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ವಿಶ್ವಾದಿ ಮೂಲ ಮಾಯಾಲೋಲ ।
> ದೇವ ಸರ್ವೇಶ ಪರಬೊಮ್ಮನೆಂದು ಜನಂ ॥
> ಆವುದನು ಕಾಣದೊಡಮಳ್ತಿಯಿಂ ನಂಬಿಹುದೊ ।
> ಆ ವಿಚಿತ್ರಕೆ ನಮಿಸೊ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 1 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಲೋಕದ ಜನರು ಯಾರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಮೂಲ, ವಿಶ್ವವನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಮಹಾಮಾಯಾವಿ, ದೇವದೇವ ಹಾಗೂ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ... ಯಾರನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಂಬಿದ್ದಾರೋ... ಆ ಅಪರಿಚಿತ, ಅದ್ಭುತ ಹಾಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿಗೆ (ಭಗವಂತನಿಗೆ) ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಿಸು, ಓ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ.
* **ಒಳನೋಟ:** ಈ ಜಗತ್ತೆಂಬ ಮಾಯೆಯಾಟವನ್ನು ಆಡಿಸುವ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಆ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಅಂತರಾಳದ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನಂಬಿದ್ದಾನೆ. ಆ ನಿಗೂಢ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.
#### ಪದ್ಯ 2
> ಜೀವ ಜಡರೂಪ ಪ್ರಪಂಚವನದಾವುದೋ।
> ಆವರಿಸಿಕೊಂಡುಮೊಳನೆರೆದುಮಿಹುದಂತೆ॥
> ಭಾವಕೊಳಪಡದಂತೆ ಅಳತೆಗಳವಡದಂತೆ।
> ಆ ವಿಶೇಷಕೆ ನಮಿಸೊ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 2 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಜೀವವಿರುವ (ಚೇತನ) ಮತ್ತು ಜೀವವಿಲ್ಲದ (ಜಡ) ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಳಗೂ ಕೂಡ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಯು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಲೌಕಿಕ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ತರ್ಕ, ವಿಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ನಿಗೂಢ, ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಿಸು.
* **ಒಳನೋಟ:** ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನ ಅದಕ್ಕೆ ‘ಕಾಸ್ಮಿಕ್ ಎನರ್ಜಿ’ ಎನ್ನಬಹುದು, ಧರ್ಮ ಅದಕ್ಕೆ ‘ದೇವರು’ ಎನ್ನಬಹುದು. ರೂಪ-ಹೆಸರು ಏನೇ ಇರಲಿ, ಆ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಶರಣಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಮನುಷ್ಯನ ಕೆಲಸ.
#### ಪದ್ಯ 3
> ಇಹುದೊ ಇಲ್ಲವೊ ತಿಳಿಯಗೊಡದೊಂದು ವಸ್ತು ನಿಜ।
> ಮಹಿಮೆಯಿಂ ಜಗವಾಗಿ ಜೀವವೇಷದಲಿ ॥
> ವಿಹರಿಪುದದೊಳ್ಳಿತೆಂಬುದು ನಿಸದವಾದೊಡಾ ।
> ಗಹನ ತತ್ತ್ವಕೆ ಶರಣೊ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 3 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಆ ಭಗವಂತ ಅಥವಾ ಪರಮ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಇದೆಯೋ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಯದ ಒಂದು ನಿಗೂಢ ವಸ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯ. ಅದೇ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವು ತನ್ನದೇ ಆದ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಳಗೆ ‘ಜೀವ’ ಎಂಬ ವೇಷವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಡೀ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಈ ಆಟವು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಎಂಬುದು ನಿಜ ಎಂದಾದರೆ, ಆ ಆಳವಾದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಶರಣಾಗತಿ.
* **ಒಳನೋಟ:** ಡಿವಿಜಿಯವರು ಈ ಕಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತ ತತ್ತ್ವದ ಸಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಆ ಭಗವಂತ ಎಲ್ಲೋ ಇಲ್ಲ, ಅವನೇ ಜಗತ್ತಾಗಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಜೀವನೇ ಆ ಭಗವಂತನ ವೇಷ.
#### ಪದ್ಯ 4
> ಏನು ಜೀವನದರ್ಥ? ಏನು ಪ್ರಪಂಚಾರ್ಥ? ।
> ಏನು ಜೀವಪ್ರಪಂಚಗಳ ಸಂಬಂಧ? ॥
> ಕಾಣದಿಲ್ಲಿರ್ಪುದೇನಾನುಮುಂಟೆ? ಅದೇನು? ।
> ಜ್ಞಾನಪ್ರಮಾಣವೇಂ? – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 4 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ‘ಜೀವನ’ದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇನು? ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಈ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ‘ಪ್ರಪಂಚ’ದ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು? ಈ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಕ್ಕೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಇರುವ ಕೊಂಡಿ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧ ಎಂಥದ್ದು? ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಆಚೆಗೆ, ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸದ ಮತ್ತಾವುದೋ ನಿಗೂಢ ಸತ್ಯ ಅಡಗಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಆ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿರುವ ತತ್ವ ಯಾವುದು? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯಲು ನಮಗಿರುವ ‘ಜ್ಞಾನ’ದ ಮಿತಿ ಎಷ್ಟು?
* **ಒಳನೋಟ:** ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಪ್ರಕೃತಿ-ಪುರುಷರ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಜ್ಞಾನದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಇಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ ನಡೆದಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಖಚಿತವಾದ उत्तर ಹುಡುಕುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದೇ ಜ್ಞಾನದ ಹಾದಿ.
#### ಪದ್ಯ 5
> ದೇವರೆಂಬುದದೇನು ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯ ಗವಿಯೆ? ।
> ನಾವರಿಯಲಾರದೆಲ್ಲದರೊಟ್ಟು ಹೆಸರೆ? ॥
> ಕಾವನೊರ್ವನಿರಲ್ಕೆ ಜಗದ ಕಥಯೇಕಿಂತು? ।
> saಾವು ಹುಟ್ಟುಗಳೆನು? – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 5 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವ, ನಂಬುವ ‘ದೇವರು’ ಎನ್ನುವುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಒಂದು ಕಗ್ಗತ್ತಲೆಯ ಗುಹೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಅಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಎಲ್ಲಾ ಅಜ್ಞಾತ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಹೆಸರೇ ‘ದೇವರು’? ಒಂದು ವೇಳೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಯುವ ಒಬ್ಬ ರಕ್ಷಕ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದಾದರೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಏಕಿಷ್ಟು ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿದೆ? ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏಕಿಷ್ಟು ನೋವು, ಕಷ್ಟಗಳು ತುಂಬಿವೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಈ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾವುಗಳ ರಹಸ್ಯವಾದರೂ ಏನು?
* **ಒಳನೋಟ:** ದೇವರು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ಅಜ್ಞಾನದ ಬಂಡವಾಳವೇ ಅಥವಾ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಶಕ್ತಿಯೇ? ಯಾವುದೇ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗೆ ಆಸ್ಪದ ಕೊಡದೆ, ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಡಿವಿಜಿ ಇಲ್ಲಿ忑ರೆದು ತೋರಿದ್ದಾರೆ.
#### ಪದ್ಯ 6
> ಜಗವೆಂಬ ನಾಟಕದ ಜವನಿಕೆಯ ತೆರೆಯಿಂಕೆ ।
> ನೆಗೆದು ನಟಿಸುತ ಬಂದ ಜೀವ ಕಲೆಗಾರ ॥
> ಮಿಗೆ ನಟಿಸಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ತೆರೆಯ ಮರೆಗೊರಗುವನು ।
> ಬಗೆಯದೀ ನಾಟಕವ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 6 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಈ ಜಗತ್ತು ಎಂಬುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಂಗಭೂಮಿ (ನಾಟಕ ರಂಗ). ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಎಂಬುದು ಪರದೆಯ ಹಿಂದಿನಿಂದ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿದ್ದಂತೆ. ಮನುಷ್ಯ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ನಟಿಸಿ ನಟಿಸಿ ಸುಸ್ತಾದಾಗ ಸಾವು ಎಂಬ ಪರದೆಯ ಮರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಲಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂಸಾರದ ನಾಟಕವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸು.
* **ಒಳನೋಟ:** ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳು ಕೇವಲ ನಾಟಕದ ದೃಶ್ಯಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ನಾವು ಕೇವಲ ನಟರು, ಆಡಿಸುವವನು ಸೂತ್ರಧಾರಿಯಾದ ಭಗವಂತ.
#### ಪದ್ಯ 7
> ಬದುಕು ಜಟಕಾಬಂಡಿ ವಿಧಿ ಅದರ ಸಾಹೇಬ ।
> ಕುದುರೆ ನೀನ್ ಅವನ್ ಪೇಳ್ದಂತೆ ಪಯಣಿಗರು ॥
> ಮದುವೆಗೋ ಮಸಣಕೋ ಹೋಗಿ ನಿಂದೆಡೆಗೆ ನಿಲ್ಲು ।
> ಪದುಮನಾಭನ ಪಾದ ನೆರೆ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 7 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಒಂದು ಜಟಕಾ ಬಂಡಿಯಿದ್ದಂತೆ, ವಿಧಿ (ಹಣೆಬರಹ) ಅದರ ಚಾಲಕ ಅಥವಾ ಸಾಹೇಬ. ಈ ಬಂಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಕುದುರೆ ನೀನು. ಆ ಚಾಲಕ ಬಂಡಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ನಡೆಸುತ್ತಾನೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ. ಅದು ಮದುವೆ ಮನೆಯೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ಮಶಾನವೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ಪದ್ಮನಾಭನಿಗೆ (ಭಗವಂತನಿಗೆ) ಅರ್ಪಿಸಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರು.
* **ಒಳನೋಟ:** ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಪದ್ಯವಿದು. ಮಾನವನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಹಾದಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಧಿಯ ಆಟಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ, ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಮನುಷ್ಯನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.
#### ಪದ್ಯ 8
> ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಯ ಒಡನೆ ಜಗವನಾಳುವ ರಾಯ ।
> ಎಲ್ಲರೂ ಸಮನಯ ಸೃಷ್ಟಿ ನಿಯಮದಲಿ ॥
> ಇಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ ಇಲ್ಲ ಕೀಳರಿಮೆಯು ।
> ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಕಲೆ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 8 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿಯೂ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನಾಳುವ ಒಬ್ಬ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾನರೇ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯ ಅಹಂಕಾರ ಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ಕೊರಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಆ ಭಗವಂತನ ಕಲಾಕೃತಿಯೇ ಆಗಿದೆ.
* **ಒಳನೋಟ:** ಪ್ರಕೃತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಗಳೂ ಒಂದೇ. ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಪತ್ತು, ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭೇದಭಾವಗಳು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆ.
#### ಪದ್ಯ 9
> ನಿನ್ನ ಹತೋಟಿಯಲಿ ಇಲ್ಲದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ।
> ಕಣ್ಣೀರ ಸುರಿಸುತ ಕೊರಗದಿರು ಜೀವ ॥
> ಮುನ್ನಡೆಸು ಬದುಕನ್ನು ನಗುನಗುತ ದಿನದಿನವು ।
> ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಾಳುವುದ ಕಲಿ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 9 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಓ ಮನುಷ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ, ನಿನ್ನಿಂದ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹಳೆಯ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಚಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕೊರಗಬೇಡ. ದಿನದಿನವೂ ನಿನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ನಗುನಗುತ್ತಾ ಮುನ್ನಡೆಸು. ಇರುವುದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಾಳುವುದನ್ನು ಕಲಿ.
* **ಒಳನೋಟ:** ಚಿಂತೆ ಎಂಬುದು ಚಿತೆಗೆ ಸಮಾನ. ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕುವುದೇ ಜಾಣತನ.
#### ಪದ್ಯ 10
> ನೇಮದಲಿ ಧರ್ಮದಲಿ ನಿಯಮದಲಿ ನಡೆಯುತಿರು ।
> ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳನು تಡೆದು ಬಾಳು ॥
> ಭೂಮಿಯಲಿ ನೀ ಬಂದ ಕಾರ್ಯವನು ಮರೆಯದೆಯೆ ।
> ಪ್ರೇಮದಲಿ ಬದುಕ ಸಾಗಿಸೊ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 10 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಸದಾ ಒಳ್ಳೆಯ ನಿಯಮ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರು. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಡಿಸುವ ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬದುಕು. ಈ ಭೂಮಿಗೆ ನೀನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಅಸಲಿ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು (ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು) ಮರೆಯದೆ, ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾ ಬದುಕನ್ನು ಸಾಗಿಸು.
* **ಒಳನೋಟ:** ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು. ಲೌಕಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗದೆ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು.
#### ಪದ್ಯ 11 ರಿಂದ 15 (ಜೀವನ ತತ್ತ್ವ ಸಾರಾಂಶ)
* **ಸುಖ-ದುಃಖ ಸಮಾನತೆ:** ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಚಕ್ರದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಸುಖ ಬಂದಾಗ ಬೀಗಬಾರದು, ದುಃಖ ಬಂದಾಗ ಕುಗ್ಗಬಾರದು. ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಇರುವುದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಯೋಗ.
* **ಸಹನೆ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ:** ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ಸಮಯವಿದೆ. ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ ತಕ್ಷಣ ಹಣ್ಣು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕಾಯಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕಿನ ಯಶಸ್ಸಿಗೂ ನಿರಂತರ ತಾಳ್ಮೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
#### ಪದ್ಯ 16 ರಿಂದ 19 (ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಒಳನೋಟಗಳು)
* **ಮಾತು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆ:** ನಮ್ಮ ಮಾತು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು. ಆಡುವ ಮಾತು ಕಠೋರವಾಗಿರದೆ ಮೃದುವಾಗಿರಬೇಕು. ಯಾರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನೋಯಿಸದ ಬದುಕು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬದುಕು.
* **ಕ್ಷಣಿಕ ಜಗತ್ತು:** ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರ, ಸಾಧನೆ, ಸುಖ-ದುಃಖ ಎಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಆಡುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಉಸಿರು ನಿಂತರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮಣ್ಣು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
#### ಪದ್ಯ 20
> ಕಂಡ ದೈವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕೈಯ ಮುಗಿದೇನಹುದು? ।
> ಚಂಡಚತುರೋಪಾಯದಿಂದಲೇನಹೊದು? ॥
> ತಂಡುಲದ ಹಿಡಿಯೊಂದು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆಯದೊಂದು ।
> ಅಂಡಲೆತವಿದಕೇನೊ? – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ॥ 20 ॥
>
* **ಸರಳ ಭಾವಾರ್ಥ:** ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡ ದೇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಮುಗಿದು ಬೇಡುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ಕುತಂತ್ರ, ಚತುರೋಪಾಯ ಬುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಭೂತ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ತೀರಾ ಸರಳವಾಗಿವೆ: ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಅನ್ನ (ತಂಡುಲ) ಮತ್ತು ಮೈಗೆ ಒಂದು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ. ಈ ಕನಿಷ್ಠ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮನುಷ್ಯ ಇಷ್ಟೊಂದು ಒದ್ದಾಟ, ಅಲೆದಾಟಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವುದು ಏಕೆ? ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರು.
* **ಒಳನೋಟ:** ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಅಗತ್ಯಗಳು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಆಸೆಗಳು ಅಪಾರ. ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮಿತಗೊಳಿಸಿದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಟ ಮುಗಿದು ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಇದನ್ನು ಪೇಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ **"Update"** ಅಥವಾ **"Publish"** ಬಟನ್ ಒತ್ತಿಬಿಡಿ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಲೈವ್ ಆಗುತ್ತದೆ!
ಕಗ್ಗಸಾರ ಉಚಿತ ಇ-ಬುಕ್ ಡೌನ್‌ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ