ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ 'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು': ಒಂದು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನೋಟ

ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ 'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು' ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲ; ಅವು ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ನಡುವಿನ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು, ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವಜಗತ್ತಿನ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ದಾಖಲೆಯಾಗಿದೆ.

ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ವಿವರವಾದ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲೇಖನ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗೆ ಲೇಖನವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ವಿಡಿಯೋಗೆ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೂ ಓದಬಹುದು.

ಪೀಠಿಕೆ:

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನವ್ಯೋತ್ತರ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲೇಖಕ ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ. ಅವರ ಇಡೀ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೀವಾಳವೇ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ. ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಗಿಡಮರಗಳಲ್ಲ; ಅದು ನಿರಂತರ ವಿಸ್ಮಯಗಳ ಭಂಡಾರ. ಅವರ 'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು' ಕೃತಿಯು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನ ಕೇವಲ 'ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿ' ಮಾದರಿಯ ಬರಹವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ ಶ್ರಮಿಕರು, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ಲೇಖಕರ ಅನುಭವದಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದ ಜೀವಂತ ಕಥನಗಳಾಗಿವೆ.

೧. ಕೃತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯ ಮತ್ತು ವಸ್ತು (Theme and Substance)

'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು' ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಕಾಡಿನ ನಿಗೂಢತೆ, ಪಶುಪಕ್ಷಿಗಳ ಆಂತರಿಕ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

 ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಅನಾವರಣ: ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹುಲಿ, ಸಿಂಹಗಳಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಸಣ್ಣ ಇಲಿಗಳು, ಕೀಟಗಳು, ಕಪ್ಪೆಗಳು, ವಿಚಿತ್ರ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಜೀವಿಗಳೂ ಕಥೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

 ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಸ್ಮಯ: ವಿಜ್ಞಾನದ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದ, ಪ್ರಕೃತಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಕೌತುಕದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಓದುಗರಿಗೂ ಆ ಕೌತುಕವನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

೨. ಮಾನವಕೇಂದ್ರಿತ ಧೋರಣೆಯ ಖಂಡನೆ (Critique of Anthropocentrism)

ಈ ಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಅಂಶವೆಂದರೆ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಮನುಷ್ಯನ 'ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ'ವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು.

 ಇಡೀ ಭೂಮಿ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ, ಉಳಿದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಅವನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತೇಜಸ್ವಿ ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

 ಕಾಡನ್ನು ಕಡಿದು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ನಾಡು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ಕೀಟನಾಶಕಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಜೀವಸಂಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಪರಿಸರದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

೩. ಪಾತ್ರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈಭವೀಕರಣ

ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮನುಷ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ಪ್ಯಾರ, ಅಣ್ಣಪ್ಪ, ಅಥವಾ ಕಾಡಿನ ಒಳನೋಟವಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

 ಇವರು ಕಾಡನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರಲ್ಲ; ಕಾಡಿನೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುವವರು.

 ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು (ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗು, ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆ) ಗ್ರಹಿಸುವ ಇವರ ಜ್ಞಾನ ಅಕಾಡೆಮಿಕ್ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕರು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

೪. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕತೆ (Scientific Temperament)

ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕವಿಯಂತೆ ಮೂಡಲದ ರಂಗಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದ (Ecology) ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಿಡಿಸಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೌತುಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದು ತೇಜಸ್ವಿ ಬರಹದ ಶಕ್ತಿ.

೫. ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ನಿರೂಪಣೆ (Style and Narrative)

'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು' ಕೃತಿಯ ಭಾಷೆ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ, ಆಡುಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ತಮಾಷೆಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಲೇಪನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಓದುಗರಿಗೆ ತಾವೂ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೇನೋ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಭಾಷಾ ಚಮತ್ಕಾರ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಗಂಭೀರವಾದ ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಕಥೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಕ್ತಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತತೆ:

ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ (Global Warming), ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ 'ಪರಿಸರದ ಕಥೆಗಳು' ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಮಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಕಲಿಸುವ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ನಮಗೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿ.

ಯೂಟ್ಯೂಬ್‌ಗಾಗಿ ಸಣ್ಣ ಸಲಹೆ (ವಿಡಿಯೋ ಮೇಕಿಂಗ್ ಐಡಿಯಾ):

ನಿಮ್ಮ ಟಿಟಿಎಸ್ (TTS) ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಪ್ಲೇ ಮಾಡುವಾಗ, ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಈಗಾಗಲೇ ಜನರೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಶೈಲಿಯ ಕಾಡಿನ ಚಿತ್ರಗಳು, ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಮಂಜಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸ್ಲೈಡ್ ಶೋ ತರಹ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ವಿಡಿಯೋವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಹಾಗೂ ಆಕರ್ಷಕ ದಾಖಲೆ ಚಿತ್ರವನ್ನಾಗಿ (Documentary) ಮಾಡುತ್ತದೆ.