ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ: ಬದುಕು, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನುಸಂಧಾನ
ಅಧ್ಯಾಯ 12: ಬೆಳಗಿದ ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಪಯಣ
ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದ ಜಲಕ್ರಾಂತಿ ನಡೆದು ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದವು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರಡಾಗಿ, ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗಳು ಈಗ ಹಸಿರು ಪೈರಿನಿಂದ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರೈತರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡಿತ್ತು, ಬದುಕು ಮರಳಿ ಚಿಗುರಿತ್ತು.
ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ತಾವು ಆರಂಭಿಸಿದ ಜ್ಞಾನದ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು.
ಜ್ಞಾನದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕೀಕರಣ
ಅನ್ವಿತಾ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ಆ ಹಳೆಯ ತಾಳೆಗರಿಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ತಮಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅನ್ವಿತಾ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾವ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಸರಳ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿದರೆ, ವಿಕ್ರಮ್ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿವರಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದನು.
ಅವರಿಬ್ಬರು ಸೇರಿ "ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಇ-ಪುಸ್ತಕ (E-Book) ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದವು. ಸನ್ಮಾನ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ವಿಕ್ರಮ್, "ಜ್ಞಾನ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಗ್ರಂಥಾಲಯದ ಕಪಾಟುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಹಾರ್ಡ್‌ಡಿಸ್ಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ವಸ್ತುವಲ್ಲ. ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಇಳಿದು ಬದುಕನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡಿದಾಗಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಮೌಲ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ," ಎಂದನು.
ನಿರಂತರ ಉರಿಯುವ ಹಣತೆ
ಸನ್ಮಾನ ಮುಗಿಸಿ ಇಬ್ಬರೂ ಮರಳಿ ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಜೆಯ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದ ಜಲಕೇಂದ್ರದ ಸುತ್ತಲೂ ನೂರಾರು ಹಣತೆಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಬೆಳಕಿನ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅನ್ವಿತಾ ಆ ಹಣತೆಗಳ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ವಿಕ್ರಮ್‌ನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು, "ನೋಡು ವಿಕ್ರಮ್, ಇತಿಹಾಸದ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನಮ್ಮ ಪಯಣ, ವಿಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿ, ಇಂದು ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿದೆ. ಇದೇ ಅಲ್ವಾ ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆಯ ನಿಜವಾದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ?"
ವಿಕ್ರಮ್ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ. ಮಹೇಂದ್ರನಂತಹ ಸ್ವಾರ್ಥ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹರಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ದೀಪದ ಮುಂದೆ ಆ ಕತ್ತಲೆ ಸೋತುಹೋಗಿತ್ತು.
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ಜಲಕೇಂದ್ರದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಶಿಲಾಫಲಕದ ಬಳಿ ನಿಂತರು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಈ ಸರಣಿಯ ಸಾರಾಂಶದಂತಿದ್ದ ಆ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಕೆತ್ತಲಾಗಿತ್ತು:
"ವಿಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣಿರಲಿ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮನಸಿರಲಿ,
ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಲಿ ಕರುಣೆಯ ಬೆಳಕಿರಲಿ.
ಮಣ್ಣಿನ ಒಡಲ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸಾರವನ್ನರಿತು,
ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆಯನು ಜಗದಗಲಕೂ ಹಚ್ಚಿ..."
ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಅನ್ವಿತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪಯಣವನ್ನು ಮುಗಿಸಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೇಶದ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಇಂಥದ್ದೇ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಲು, ಬರಡಾದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬದುಕುಗಳನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸಲು ಹೊಸ ಸಾಹಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರು.
ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ ಎಂದಿಗೂ ಆರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ...
ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್‌ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ