ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ನಾಟಕಗಳು

      ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡ ನಾಟಕ ರಂಗವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಪ್ರಭಾವ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಮತ್ತು ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿವೆ.

ಕನ್ನಡ ಆಧುನಿಕ ನಾಟಕಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಆರಂಭಿಕ ಘಟ್ಟ (ನವೋದಯ ಕಾಲ)

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಾಟಕಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಬಿ.ಎಂ.ಶ್ರೀ, ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಟಿ. ಪಿ. ಕೈಲಾಸಂ ಅವರು ಈ ಕಾಲದ ಪ್ರಮುಖರು.

 ಬಿ.ಎಂ. ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯ: 'ಗದಾಯುದ್ಧ ನಾಟಕಂ' ಮತ್ತು 'ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ್' ಮೂಲಕ ಗ್ರೀಕ್ ಟ್ರ್ಯಾಜೆಡಿ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದರು.

 ಟಿ. ಪಿ . ಕೈಲಾಸಂ: ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ವಿಡಂಬಿಸಿದರು. ಅವರ 'ಟೊಳ್ಳುಗಟ್ಟಿ' ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಾಟಕ.

 ಕುವೆಂಪು: 'ಜಲಗಾರ', 'ಬೆರಳ್ ಗೆ ಕೊರಳ್' ಮತ್ತು 'ಯಮನ ಸೋಲು' ಮೂಲಕ ಹೊಸ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು.

ನವ್ಯ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಘಟ್ಟ

ನಾಟಕಗಳು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಕ್ರೌರ್ಯ, ಅಸಂಗತತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸತೊಡಗಿದವು.

ಪಿ. ಲಂಕೇಶ್: ಇವರ 'ಸಂಕ್ರಾಂತಿ' ನಾಟಕವು ಶರಣ ಚಳವಳಿಯ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ: ಜಾನಪದ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ ಇವರ ವಿಶೇಷತೆ. 'ಜೋಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ' ಇವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್: ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು.

   'ಯಯಾತಿ' (ಮೊದಲ ನಾಟಕ)

   'ತುಘಲಕ್' (ರಾಜಕೀಯ ರೂಪಕ)

   'ಹಯವದನ' (ಗುರುತಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು)

   'ನಾಗಮಂಡಲ' (ಜಾನಪದ ಕಥೆ)

ಪ್ರಮುಖ ನಾಟಕಕಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿಗಳು

ಶ್ರೀರಂಗ: ಕೇಳು ಜನಮೇಜಯ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ            ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಪಾಟೀಲ (ಚಂಪಾ): ಗೋಕರ್ಣದ ಗೌಡ        ಶಾನಿ,  ಅಪ್ಪ, ಟಿಂಗರಿ ಗುಡ್ಡಣ್ಣ 

ಎಚ್.ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್: ಮಹಾಚೈತ್ರ, ಸುಲ್ತಾನ್ ಟಿಪ್ಪು 

ಬಿ.ವಿ. ಕಾರಂತ: ಹಯವದನ (ನಿರ್ದೇಶನ), ಗೋಕುಲ ನಿರ್ಗಮನ                                                  

ಆಧುನಿಕ ನಾಟಕಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು:

 ಅಸಂಗತತೆ (Absurdity): ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥಹೀನತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವುದು.

ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆ: ಬೀದಿ ನಾಟಕಗಳು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ          ನಾವೀನ್ಯತೆಗಳ ಬಳಕೆ.

ರಂಗಭೂಮಿ ತಂಡಗಳು: 'ನೀನಾಸಂ' (ಹೆಗ್ಗೋಡು), 'ರಂಗಶಂಕರ' (ಬೆಂಗಳೂರು) ಮತ್ತು 'ರಂಗಾಯಣ' (ಮೈಸೂರು) ಆಧುನಿಕ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಜನರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿವೆ.

ಕನ್ನಡ ನಾಟಕಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ರಂಗಪ್ರಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಇಂದಿಗೂ ಜಿವಂತವಾಗಿವೆ.